اصل نماز : كه صلاة از صله و وصل به حريم قدس است .
( ( 1273 ) ) گوشور يك بار خندد گر دو بار * چون كه لاغ املا كند يارى بيار
ن 885 16 - ك 300 29
گوشور : گوش دار .
لاغ املا كند : هزل را انشا و تكلَّم كند .
يارى بيار : صاحبى با صاحبى .
( ( 1274 ) ) بار اوّل از ره تقليد و سوم * كه همىبيند كه مىخندند قوم
ن 885 17 - ك 300 29
سوم : تكلَّف .
( ( 1275 ) ) كر بخندد همچو ايشان آن زمان * بىخبر از حالت خنديدگان
ن 885 18 - ك 300 30
كر بخندد : يعنى اصمّ بخندد .
( ( 1278 ) ) پرتو شيخ آمد و منهل ز شيخ * فيض شادى نه از مريدان بل ز شيخ
ن 885 21 - ك 300 31
منهل : گودال آب ، چون غدير .
( ( 1281 ) ) آبگينه هم بداند از غروب * كآن لمع بود از مه تابان خوب
ن 886 2 - ك 300 33
لمع : درخشيدن نور .
( ( 1285 ) ) من در آن وادى چگونه خود ز دور * شاديى مىكردم از عميا و سور
ن 886 6 - ك 301 1
سور : عطف تفسيرى بر شادى .
( ( 1290 ) ) آن تعمّق در دليل و در شكيل * از بصيرت مىكند او را گسيل
ن 886 11 - ك 301 4
شكيل : امالهء شكال ، مخفف اشكال .
گسيل : به ضم گاف فارسى وداع . و احتمال اينكه به فتح كاف عربى ، از كسالت ، باشد مىرود .
( ( 1291 ) ) مايه اى كان سرمهء سرّ وى است * برد و در اشكال گفتن كار بست
ن 886 12 - ك 301 5