دو دلان را نيز ثابت قدم كرد ، رسول خدا ( ص ) به صف آرايى مجاهدان و تعيين جايگاه و نقش هر يك در نبرد پرداخت و سپاهيان را به تقوى و پرهيزگارى و صبر و پايدارى فرا خواند و به اين حقيقت متذكّر ساخت كه خداوند آن گونه كه آنان را در نبرد بدر در حالى كه در موضع ضعف قرار داشتند يارى داد اكنون نيز ياور آنان است . وى همچنين به مؤمنان - در صورتى كه پايدارى كنند - بشارت پيروزى داد ، آن گونه كه خداوند از زبان رسول خدا ( ص ) چنين مىفرمايد : « خداوند در بدر در حالى كه شما خوار بوديد ياريتان كرد پس از خداوند پروا كنيد شايد كه شكر گزاريد .
آنگاه كه به مؤمنان مىگفتى آيا اين شما را بسنده نمىكند كه پروردگارتان به وسيلهء هزار فرشته كه از آسمان فرو فرستاده مىشوند از شما پشتيبانى كند ؟ بلكه اگر صبر كنيد و پرهيزگار باشيد و به زودى همينك آنان بر شما در آيند پروردگارتان شما را به وسيلهء پنج هزار فرشته كه همه نشان دارند پشتيبانى مىكند . پروردگار اين [ امداد و پشتيبانى ] را جز براى آن قرار نداد كه مايهء بشارتى برايتان باشد و دلهايتان بدان آرام و مطمئن شود و يارى و پيروزى مگر از جانب پروردگار نيست و نيز اين امداد براى آن بود كه دنبالهء [ سپاه ] كافران قطع شود يا خداوند آنان را سركوب كند و ناكام و سرشكسته برگردند » « 3 » .
بدين ترتيب خداوند دلهاى مؤمنان را به اين مژده استوار ساخت كه اگر در ميدان نبرد پايدارى كنند و ثابت قدم بمانند و خدا را به ياد داشته باشند كه از همه قدرتها برتر است ، اگر دل استوار دارند و از جنگ و تعقيب دشمن روى بر نتابند و به غنايم مشغول نشوند و بالاخره اگر به مخالفت با فرماندهى هشيار نپردازند كه آنان را به راه درست و به همكارى نزديك در ميدان نبرد فرا مىخواند ، خداوند آنان را به وسيلهء فرشتگان آسمانى يارى خواهد داد . مؤمنان همچنين دريافتند كه همه بايد سپاهى واحد با همكارى نزديك را به وجود آورند و گروههاى پراكندهاى نباشند كه بر سر به دست آوردن غنايم و يا حتى بر سر به دست آوردن افتخارات صحنهء نبرد با
هامش
( 3 ) - آل عمران / 127 - 122 .