حالى كه در ميان شما گوشهاى شنوايى براى آنان هست و خداوند بر ستمگران آگاه است . آنان از اين پيش نيز در پى فتنه بر آمدند و كارها را براى تو وارونه نماياندند تا آنگاه كه حق آمد و امر خداوند آشكار شد در حالى كه آنان خوش نداشتند » « 3 » ؛ يهوديان نيز در پشت سر منافقين با آنان همكارى مىكردند و با همدستى آنان مكر و حيله مىورزيدند و البتّه خداوند نيز با تباه كردن حيلههاى آنان در مقابل آنها مكر مىكرد .
يكى از حيلههاى يهوديان براى ايجاد ترديد در دلهاى مسلمانان آن بود كه در ابتدا وانمود مىكردند كه مسلمان شدهاند و پس از مدّتى اعلام مىكردند كه از اسلام برگشتهاند تا بدين طريق مسلمانان را به ارتداد جرأت دهند و قبح اين كار را بشكنند الگويى براى كسانى باشند كه از آن پس مىخواهند از دين برگردند . قرآن كريم اين حيلهء يهوديان را چنين برملا مىسازد : « گروهى از اهل كتاب گفتند در ابتداى روز بدانچه بر مؤمنان نازل شده ايمان بياوريد و در پايان همان روز كافر شويد شايد آنان نيز [ از دين خود ] برگردند . جز آنانى را كه از دين شما پيروى كردهاند امين ندانيد . بگوى هدايت تنها هدايت الهى است [ بدانگونه كه ] به كسى همانند آنچه به شما داده شده است داده شود يا آنان نزد پروردگارتان دربارهء دينتان با شما محاجّه كنند . بگو فضل و برترى به دست خداست و آن را به هر كه خواهد مىدهد و خداوند گشايشدهنده و داناست او رحمت خويش را به هر كه خواهد اختصاص مىدهد و خداوند صاحب فضلى بزرگ و فراوان است » « 4 » .
اين شيوههاى فسادانگيزى يهوديان بود كه نفاق پيشه مىكردند ، بتپرستان را نيز به نفاق فرا مىخواندند و با نفاق خود بذر تفرقه را ميان مسلمانان مىپراكندند . آنان همچنين مؤمنان را مورد تمسخر و استهزا قرار مىدادند و از خود الگويى براى كسانى كه مىخواهند از دين برگردند عرضه مىداشتند بدين طريق كه
هامش
( 3 ) - توبه / 48 - 46 .
( 4 ) - آل عمران / 74 - 72 .