خبر ساخت ، آن حضرت فرمود : « پيش از اين در اين مورد وحى نازل شده است » .
روايت اخير بدان تصريح دارد كه در مورد اذان بر رسول خدا ( ص ) وحى نازل شد و به وسيلهء آن تفاصيل و جزئيّات اذان مقرّر گرديد نه آن كه رؤياى عبد الله بن ثعلبة بن ربيعه باشد .
ما البتّه روايت اخير را ترجيح مىدهيم به اين دليل كه اذان يكى از شعائر مهم اسلام است و جوامع اسلامى بدان شناخته مىشود . روشن است كه چنين عبادتى با اين درجه از اهميّت از امورى نيست كه بتواند از طريق شورا انجام شود ، هر چند در اين ماجرا ممكن است در ابتدا مشورتى در اين باره كه چه طريقهاى براى اعلام وقت نماز انتخاب كنند مشورتى صورت گرفته باشد ولى پس از آن وحى الهى در اينباره نازل شده و اين طريقه را مشخّص كرده و بدينگونه اذان يك سنّت الهى شده و اين در حالى است كه سنّت بويژه يك سنت شرعى نمىتواند از طريق رؤيايى كه يك يا دو نفر ديدهاند مشخّص گردد و تنها راه آن وحى خداوند است ، بويژه آن كه اذان براى هر يك از نمازها يك سنّت مؤكّد مىباشد و بسيارى از علما [ ى اهل سنّت ] قائل به وجوب كفايى آن در نماز جماعت هستند و مىگويند در صورتى كه ترك شود همه افراد مرتكب گناه شدهاند .
علاوه بر اين ، تفاصيل و جزئيّات و اجراى اذان كه بدون آنها اذان فاقد صحّت است تنها به امر پروردگار مىتواند مشخّص شود ، زيرا اذان يك عبادت است و اجزاى عبادت تنها از طريق وحى خداوند به پيامبر [ يا بيان رسول خدا و امام معصوم ] به عنوان اجزاى عبادت شناخته مىشود و اعتبار مىيابد نه به وسيلهء خواب ديگران ، هر چند كه از جايگاه والايى نيز برخوردار باشند .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: حسين صابري
ص٢٨١