مىگويد : پس از كسانى كه در سفر بودند و از كسانى كه از هر سو آمده بودند پرسيدند و آنان نيز پاسخ دادند كه « ما ديدهايم » .
از اين احاديث صحيح چنين بر مىآيد كه همگان شاهد اين رخداد بودهاند و آن اختصاص به منطقهاى يا سرزمينى نداشته است و نيز اهل تحقيق و تدقيق در اين باره جستجو كرده و دريافتهاند كه اين رخداد در همه مناطق مجاور آنان مورد مشاهده قرار گرفته است و يا كسانى كه در سفر بودهاند خبر آن را آوردهاند . اين حقايق حكايت از آن دارد كه همگان شاهد اين حادثه بودهاند .
علاوه بر اين قرآن كريم كتابى راستگو و رواياتى كه از رسول خدا ( ص ) نيز رسيده آراسته به راستى و از هر نظر صادق است و راهى براى انكار آن با تو هم هيچ خيالپردازى و يا با شگفتى و اظهار ناآشنايى هيچ شگفت كنندهاى وجود ندارد ، چه اين كه دلايل و نشانههاى صدق و راستى موجود و آشكار است و حقيقتى روشن را نمىتوان با توهّم خيالپردازى ، يا با اظهار شگفتى شگفت كنندهاى و يا با انكار كافر منكرى رد كرد .
افزون بر اين ، اخبارى رسيده حاكى از آن كه شكافته شدن ماه در هند رؤيت شده است . در اين باره ابن كثير مورّخ اسلامى مىگويد :
« علاوه بر اين ، اين رخداد در بسيارى از سرزمينها مشاهده شد و گفته مىشود كه اين رخداد مبدأ تاريخ برخى از سرزمينهاى هند قرار گرفت ، بنايى در آن شب [ و به ياد بود آن ] ساخته شد و « شب شكافته شدن ماه مبدأ تاريخ شد » « 8 » .
اسراء و معراج
296 - اسراء [ يا همان سفر شبانهء رسول خدا ( ص ) به بيت المقدس ] قبل از هجرت به وقوع پيوسته و آن گونه كه بيهقى از ابن شهاب زهرى روايت كرده يك سال قبل از آن و بنابر آنچه حاكم روايت كرده شانزده ماه قبل از آن بوده است .
هامش
( 8 ) - البداية و النهاية ، ج 3 ، ص 120 .