مردم نجران تا عصر ظهور پيامبر ( ص ) بر اصل ديانت مسيح ( ع ) استقامت و پايدارى ورزيدند تا آنجا كه قرآن كريم از اين گروه به تمجيد ياد كرده و فرموده است :
« دشمنترين مردم با مؤمنان را يهوديان و مشركان خواهى يافت و نزديكترين و دوستترين آنان با مؤمنان را كسانى خواهى يافت كه گفتند ما مسيحى هستيم .
اين بدان سبب است كه در ميان آنان قدّيسها و راهبانى هستند كه كبر نمىورزند و هرگاه آنچه را بر پيامبر نازل شده بشنوند خواهى ديد كه به سبب حقيقتى كه بدان آگاه شدهاند اشك از ديدگانشان سرازير مىشود و مىگويند پروردگارا ، ايمان آورديم . پس ما را در رديف گواهان بنويس . ما را چه مىشود كه به خداوند و به حقيقتى كه بر ما آمده است ايمان نمىآوريم و در عين حال طمع آن داريم كه پروردگارمان ما را در رديف مردمان درستكار قرار دهد . پس خداوند ، به سبب آنچه اينان گفتند ، بهشتهايى را به آنان پاداش داد كه در زير آنها نهرهايى جارى است تا در آن جاودان باشند كه اين ، پاداش نيكوكاران است » « 23 » .
مرد صالح
34 - در تاريخ نجران گفتهاند : با همه مقام و منزلتى كه عبد الله خرما فروش از آن برخوردار بود ، در اين سرزمين ، مردى صالح از مسيحيان شام مىزيست . از سياق اخبار چنين بر مىآيد كه وى از كسانى بود كه به خاطر حفظ دين خود از سرزمين روم گريخت ، يا به اين سبب كه روميان مسيحيان را مورد ستم قرار مىدادند و يا به اين خاطر كه وى پس از پايان اين ستم مشاهده مىكرد كه روميان اين دين را به سوى بتپرستى تغيير داده و آن را از يگانهپرستى كه اصل و اساس اين آيين بود منحرف ساختهاند .
نام اين مرد « فيميون » و مردى پارسا ، درستكار ، پر تلاش و مرد كار بود و جز
هامش
( 23 ) - مائده / 85 - 82 .