مسافران را مىترساندند ، سود فراوان مىستاندند و ناقص به ديگران مىدادند و بالاخره اگر از كسى قرضى مىگرفتند در باز پس دادن از آن كمتر مىدادند و بدينترتيب ، فاسدترين مردمان بودند . به همين دليل نيز ، پيامبرشان آنها را از فساد نهى كرد و فرمود : « در زمين به فساد مكوشيد » كه هيچ چيز جز برخورد فسادآميز با ديگران جامعه را فاسد نمىكند . اين گونه بر خوردها بود كه جامعهء مدين را نابود كرد . آنان گروهى اندك بودند كه خداوند شمار ايشان را افزون ساخت ، اما آنان در مقابل غرور خود را دو چندان كردند ، عزّت و شرافت خود را خفه كردند و به فساد روى آوردند .
بارزترين چيزى كه شعيب اين مردم را به آن فرا مىخواند ، وفادارى ، برخورد خوب ، همكارى و تعاون در امور خير و التزام به حقوق ديگران به جاى همدستى بر گناه بود .
شعيب داراى بيانى شيوا ، سخنانى فصيح و پر تأثير بود تا آنجا كه در برخى از آثار چنين روايت شده است كه او خطيب پيامبران بود .
مدين شهرى در سرزمين عربى و در كنارههاى شام بود . در كتاب قصص الانبياء از ابو فداء دربارهء اين شهر چنين آمده است :
« مردم مدين قومى عرب بودند كه در شهرى در نزديكى سرزمين « معان » در اطراف شام ، پشت منطقهء حجاز و نزديك درياچهء قوم لوط و با فاصلهء زمانى كمى پس از آن قوم مىزيستند . مدين قبيلهايست كه به نام همين مردم كه از نسل مدين بن مديان بودند شناخته شده است » « 14 » .
موسى در سرزمين عربى مبعوث شد
31 - موسى در مصر برخاست ، همانجا كه به دنيا آمد ، پس در خانهء فرعون بزرگ و بالنده شد ، در حالى كه تحت مراقبت الهى بود نه مراقبت فرعون ؛ چه ،
هامش
( 14 ) - ر . ك . ابو فداء ، قصص الانبياء ، ج 1 ، ص 275 .