دعا كرد كه « پروردگارا هيچكس از خاندان عمار بن ياسر را عذاب مده » .
هنگامى كه ظهر فرا مىرسيد و هوا گرم مىشد ، خاندان مخزوم اين خانواده را به وسيله خواباندن بر ريگزارهاى مكّهء مكرّمه شكنجه مىكردند . يك بار در همين حال كه آنان در زير شكنجه قرار داشتند ، رسول خدا ( ص ) از كنار آنان گذشت و فرمود : « اى خاندان ياسر پايدارى كنيد كه وعدهگاه شما بهشت است » .
گاهى به سبب آزارهايى كه مشركان به هدف باز داشتن و برگرداندن مسلمانان از عقيدهء خود بر آنان مىرساندند ، برخى از آنان در زير فشار شكنجه سخنانى كه نشان از كفر داشت بر زبان مىآوردند . به عنوان نمونه ، آنان آنقدر بر شدّت آزار و شكنجهء عمّار افزودند تا جايى كه او را وادار ساختند كه از رسول خدا ( ص ) بدگويى كند . او پس از ارتكاب چنين امرى كه زير فشار شكنجهء شديد صورت گرفت ، رسول خدا ( ص ) را از اين ماجرا آگاه ساخت و آن حضرت براى وى روشن فرمود كه بر آنكس كه با قلبى مطمئن به ايمان به كارى خلاف اين عقيده و اين ايمان واداشته شود هيچ مؤاخذهاى نيست .
سعيد بن جبير مىگويد وى از عبد اللّه بن عباس چنين پرسيد كه « آيا مشركان آزار اصحاب رسول خدا ( ص ) را بدانجا مىرساندند كه آنان ناگزير از ترك دين خود شوند ؟ » عبد اللّه در پاسخ اظهار داشت : « آرى ، آنان برخى از مسلمانان را مىزدند ، گرسنه نگه مىداشتند و تشنگى مىدادند تا جايى كه نمىتوانست به سبب شدّت ضرباتى كه بر او فرود آمده ، راست بنشيند تا آنگاه كه آن روى برتافتن از دين را كه آنان از آنها مىخواستند جامهء تحقّق مىپوشاندند و تا آن زمان كه مشركان به آنان مىگفتند : « لات و عزّى دو خدا در مقابل خداوند هستند » . و آنها نيز اظهار مىداشتند كه « آرى » و اين اظهار بدان منظور صورت مىگرفت كه از آن سختى و رنجى كه بدان گرفتار آمدهاند رهايى يابند .
ابن كثير مىگويد :
« دربارهء چنين مواردى خداوند اين آيات را نازل فرمود كه « آنكس كه پس
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 704
مساهمون: حسين صابري
ص٧٠٤