بدان مأمور ساخته برمىخيزد جنگى در خواهد گرفت ، چرا كه به گفتهء او ، هيچكس بر مردم خود همانند آنچه پيامبر براى مردمش آورد نياورده مگر آنكه مورد ستم قرار گرفته است .
محمّد ( ص ) از نظر مردم و قوم خود مردى بزرگ و دوست داشتنى بود و همه به او انس مىگرفتند و بطور كامل به او اطمينان و اعتماد مىورزيدند ، تا آن زمان كه وى آنان را بدانچه خداوند به او بخشيده بود مخاطب ساخت . در اين هنگام بيشتر كسانى كه در مكّه بودند مخالف او و سپس دشمنان دعوت او شدند .
آنان در آغاز دعوت او را مورد انكار قرار مىدادند و در ادامه ، در مقابل آن به مقاومت و پايدارى پرداخته و هر كه از پيروان آن را كه مىتوانستند مورد ستم قرار دادند .
اين بدان سبب بود كه مردم از پيش چنين دعوتى را پيشبينى نمىكردند و از محمّد بن عبد اللّه ( ص ) چنين چيزى را انتظار نداشتند و بدينترتيب ، با دعوت حق غافلگير شدند و طبيعى است كه غافلگير شدن با امور ناآشنا و نامأنوس آنجا كه توقّع و انتظارى از پيش در كار نباشد انكار و مخالفت به وجود مىآورد .
هرچند خاستگاه رسالت در ميان فرزندان ابراهيم بود و اين امر در بيرون مكّه بر سر زبانها افتاده بود ، امّا در درون مكّه مردم از اين امر سخنى به ميان نمىآوردند كه آنان مردمى مادّى بودند و هيچچيز جز تجارت و حج براى آنان اهميّتى نداشت .
شايد اهميّت حج نيز براى آنان تنها بدينسبب بود كه به بركت نام اين خانه بر همهء اعراب برترى مىجستند و در ميان آنها به شرافتمندى از ايشان ياد مىشد و نيز چنين احساس مىكردند كه اعراب پيرو آنهايند و آنان سروران و فرمانروايان عرب هستند آنهم در سرزمينى كه سرورى و فرمانروايى در آنجا بدشوارى حاصل مىشد و در ميان مردمى كه هيچ رياستى را مورد پذيرش و اعتراف قرار نمىدادند و برسميّت نمىشناختند مگر آنچه از ناحيهء آن خانه با عظمتى به وجود آمده باشد كه خداوند آن را كرامت بخشيد و آن را حرمى امن قرار داد كه محصولات هر سرزمينى از هر نوع
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 626
مساهمون: حسين صابري
ص٦٢٦