ارقم بن ابى ارقم .
به فضل خداوند و به اخلاص گزيدگانى كه دلهاشان صفا يافته و قلبهاشان به راستى آمده بود ، تعداد مسلمانان رو به فزونى گذاشت تا آنكه شمار آنان به 83 تن رسيد كه زنانى نيز كه اسلام به دلهايشان راه يافته بود بخشى از اين رقم را تشكيل مىدهند . ام جميل خواهر عمر و شوهرش سعيد بن زيد بن نفيل نيز در همين گروه قرار داشتند و در پذيرش اسلام از پيشگامان بودند .
در همين زمان ، ابو بكر تقاضاى آن داشت كه مسلمانان قبل از آنكه شمار آنان افزون گردد ، در دعوت به اسلام به جهاد برخيزند ، امّا محمّد ( ص ) صاحب دعوت و زمامدار تبليغ بر اين بود كه مسلمانان همچنان خويشتندارى نشان دهند تا تعداد آنان افزايش و انسجام بيشترى يابد . در اين ميان كثرت نسبى مسلمانان ، هر چند تعداد آنان در واقع اندك بود ابو بكر را فريفته بود و او همچنان بر رسول خدا ( ص ) براى پذيرش اين نظريّه اصرار ورزيد تا آنكه پيامبر ( ص ) پذيرفت كه [ رسما ] دعوت مخفى را علنى سازند . چنين برمىآيد كه با دعوت خويشاوندان نزديك از سوى پيامبر ( ص ) مسأله حالت علنى يافته بود و مردم در آن باره سخن مىگفتند ، امّا بسيار اندك بودند كسانى كه دعوت را مىپذيرفتند و فراوان بودند آنانى كه با آن به مخالفت برمىخاستند . البتّه در اين ميان گروهى نيز بودند كه هيچ موافقت يا مخالفتى از آنان دانسته نشده است .
به هر حال ، رسول خدا ( ص ) كه قبل از اين اقدام ، هر يك از مسلمانانى را كه تا آن روز ايمان آورده بودند به ميان قبيلهء خود فرستاده بود تا قبايل خود را به اسلام فرا خوانند ، به همراه ابو بكر بيرون آمد و به مسجد الحرام رفت . سپس در آنجا در حالى كه رسول خدا ( ص ) نشسته بود ، ابو بكر به ايراد خطبه ايستاد .
ابن كثير در اين باره چنين مىگويد :
« اين نخستين خطيبى بود كه ( پس از رسول خدا ) مردم را به خدا و رسول او فراخواند و پس از آن مشركان عليه ابو بكر و مسلمانان شوريدند و او را در يكى از
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 619
مساهمون: حسين صابري
ص٦١٩