غيب و يا آنكه فرستادهاى را به سوى او فرو فرستد » « 37 » .
دعوت حق
200 - پس از آنكه به مدّت حدود شش ماه يا اندكى كمتر از آن وحى الهى قطع شد ، امر الهى به تبليغ رسالت و بردوش كشيدن اين بار مسؤوليت سنگين و كشاندن آن به ميان مردم بر رسول خدا ( ص ) فرود آمد و پروردگار او را مخاطب اين فرمان قرار داد كه دامن بركشد و تنها به عبادت خداوند در غار حراء بسنده نكند ، هرچند اين عبادت بتنهايى براى تهذيب نفس و صفا دادن به روح آن بزرگ و براى تحقّق اين مهم كه در نهان و در خلوت راز و نياز و مناجات با خداى خويش در پيوند و ارتباط باشد كافى بود ، امّا چنين چيزى براى يك فرستادهء امين الهى كفايت نمىكرد ، بلكه او مىبايست در مقابل همهء جهانيان از پروردگار خود سخن گويد و دو عبادت او در كنار هم قرار گيرد : عبادت فردى با تهذيب خود و تقويت روح و نيز توجّه كامل دل به خداى يگانهاى كه هيچچيز در آسمان و زمين از او پوشيده نيست ؛ و عبادت اجتماعى با پيشتازى و پرداختن به دعوت حق ، فرا خواندن مردم به روى آوردن به پرستش خداى يگانه ، اصلاح خلق و به پيش بردن آنان با مهر و محبتى آشكار كه شب و روز نمىشناسد . اين هدف بزرگ و اساسى رسالتى بود كه خاتم الانبياء محمّد بن عبد اللّه ( ص ) آن را بر دوش گرفت ، پيامبرى كه خداوند او را به ندايى استوار و مؤكّد چنين امر فرمود كه « اى جامه به خود پيچيده ، برخيز و هشدار ده و پروردگار خويش را بزرگدار و جامهء خويش پاكيزه ساز و از پليدى دورىگزين و به فزون طلبى مپرداز و براى پروردگارت صبر و پايدارى پيشه كن » « 38 » .
اين آيات كريم هشدار به عذاب سخت الهى در صورت ادامه دادن كفر و
هامش
( 37 ) - شورى / 51 .
( 38 ) - مدثر / 6 - 1 .