شب بركت و تهنيت است » « 14 » . البتّه در اين باره سخنى است كه خواهد آمد .
راويان مىگويند اين نزول در شب بيست و هفتم ماه رمضان سال چهل پس از عام الفيل بوده است . همچنين گفته مىشود اين نزول در شب بيست و چهارم ماه مىباشد . به هر حال عليرغم اختلاف راويان در تعيين اين شب ، قدر مسلم آن است كه شب نزول قرآن در ماه رمضان بوده است ، آنگونه كه خداوند مىفرمايد :
« ماه رمضان ماهى است كه قرآن در آن نازل شده است ، كتابى كه مايهء هدايت مردم و آيات هدايت و نشان امتياز حق از باطل است » « 15 » . البتّه در اين باره نيز سخنى در آينده خواهد آمد .
نگرانى همسر درستكار
192 - خديجه همسر محمّد ( ص ) و آن زن درستكار و پاكدل و پاكروان با الهامى كه به روح او در رسيده بود ، به مشقّت و سختيى كه شوهرش بدان گرفتار شده ، پى برد و به صورتى غير عادى نگران و مضطرب شد . او از قبل نيز به غيبت شوهر در ماه رمضان عادت داشت و او بود كه توشهء گذران روزهاى اعتكاف را در اختيار او قرار مىداد و خداوند نيز او را از توشهء تقوى برخوردار مىساخت . امّا اين بار وى از غياب رسول خدا ( ص ) نگران شد و به پرس و جو دربارهء او پرداخت . او در اين ميان مىدانست كه رسول خدا ( ص ) در غار حرا و در جهادى روحى است ، جهاد كسى كه از زمين و زمينيان مىبرّد تا به آسمان بپيوندد .
در همين زمان كه خديجه به صورت غير عادى از غياب شوهر نگران شده بود ، ناگاه رسول خدا ( ص ) در حالى كه رنگ چهرهاش تغيير كرده و دلش لرزان بود ، وارد شد و بدينترتيب ، نگرانى خديجه نيز بر طرف گرديد ، هرچند او اين
هامش
( 14 ) - سوره قدر .
( 15 ) - بقره / 185 .