برگزيدهء خلق خود كرد و وى را پيامبرى مرسل قرار داد .
رويارويى پيامبر ( ص ) با روح القدس دو بار صورت پذيرفت كه يكى از آن دو مقدّمهء ديگرى قرار گرفت و آن مقدّمه همان مرتبهء نخستين بود كه خود يك رويارويى كامل به شمار مىرفت ، هرچند در خوابى چون بيدارى صورت يافت ، چه وضوح و روشنايى آن خواب از بيدارى كمتر نبود و وى در همين رؤيا نخستين آيات قرآن را دريافت داشت و آنچه بود برگرفت و نخستين آيات پروردگار خود را حفظ كرد و چون از خواب بيدار شد ، هرچه را حفظ كرده بود در خاطر داشت و هيچچيز از آن را از ياد نبرده بود .
چون هستى را با بصيرت خاص خود آنگونه كه بود ديد ، ديگر بار آنكه در خواب او را ديده بود ملاقات كرد و به چشمان خود او را مشاهده كرد و براى بار ديگر در عالم بيدارى مخاطب او قرار گرفت ، در حالى كه پيش از اين از طريق خوابى كه ديده با او آشنايى يافته بود . اگر اين آشنايى قبلى وجود نداشت ، سختى و مشقّت تحمّل چنين رخداد عظيمى بر او سنگينى مىكرد . رسول خدا ( ص ) در اينبار دريافت كه وى مخاطب رسالت و پيامى ويژه از جانب خداوند است و شرافت چنين خطابى را يافته است . او در اين دو ملاقات در ميان هالهاى از نور قدسى قرار داشت . البتّه با همين وجود براى يك انسان كه در زمين به سر برده تحمّل چنان خطابى سخت و سنگين بود ، هرچند او با صفاى درونى خود در انتظار نورى الهى به سر مىبرد كه جاى جاى زندگى او را در ميان گرفته و زواياى آن را آكنده ساخته بود .
در اين لقاء نورانى نزول اوّلين آيات آن صورت گرفت . شب اين نزول نيز شب قدر بود كه در آن امر الهى تقدير شده و رسالت رسول اكرم ( ص ) مورد ابرام و تأييد قرار گرفت ، آنجا كه مىفرمايد : « ما آن را در شب قدر فرود فرستاديم و چه مىدانى شب قدر چيست ؟ شب قدر از هزار ماه برتر و شبى است كه به اذن پروردگار ملائكه و روح جبرئيل بر هر امرى نازل مىشود . اين شب تا طلوع فجر
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 541
مساهمون: حسين صابري
ص٥٤١