همه سركشان در زير لواى آيين اسلام كرنش كردند ، محمّد ( ص ) بود .
در زبور عبارت ديگرى نيز وجود دارد كه شايد اين عبارت در دلالت بر سلطهء آيين محمّد ( ص ) صراحت بيشترى داشته باشد . متن اين عبارت چنين است :
« هنگامى كه از يك سوى دريايى به سوى دريايى ديگر ، و از سرزمين نهرها به كنارهء بيابان عبور كند و ساكنان جزيرهها در پيشگاه او به روى در مىافتند ، آنان را سرنگون مىكند ، دشمنانش دهان بر خاك مىنهند ، پادشاهان قربانيهايى به حضور او مىآورند ، ملّتها به فرمانبرى تسليم او مىشوند . زيرا او ضعيف مغلوب و درمانده را رهايى مىبخشد ، ضعيف بىياور را قوى مىدارد ، بر مسكينان ترحّم مىورزد ، نماز مىگزارد ، در همه وقت بر او بركت و تحسين فرستاده مىشود و تا ابد ياد او پاينده است » .
اين اظهارات ، سخن از مردى است كه در آينده مىآيد و بىترديد در دوران پس از داوود و سليمان هيچ پيامبرى جز محمّد ( ص ) چنان نكرد كه در اين متن پيشگويى شده است و بنابراين ، اين يادى از پيامبر موعود با ذكر صفات و مشخّصات اوست نه آنگونه كه در انجيل مىبينيم ذكر نام او .
173 - در كتاب اشعياى نبى چنين آمده است :
« بندهء من كه روحم در او دميده است ، وحى خويش را بر او فرو مىفرستم و او عدل مرا در ميان ملّتها آشكار مىسازد و آنان را به توصيههايى سفارش مىكند ، نمىخندد ، صدايش در بازارها شنيده نمىشود ، ديدگان نابينا و گوشهاى ناشنوا را باز مىكند و دلهاى بسته را زنده مىسازد ، آنچه به او مىدهم هيچكس ديگر را نمىدهم ، او مشقح و در ستايش و حمد آن به آن خداوند است .
از دورترين نقطهء زمين فرا مىآيد ، بيابان و ساكنانش به آمدن او شادمان مىشوند ، بر فراز هر بلنديى تهليل مىگويند و بر بلنداى هر تپّهاى اين سخن را تكرار مىكنند . او ضعيف و مغلوب نمىشود و به هواپرستى نمىگرايد ، صالحان را كه همچون استخوانى ضعيف هستند خوار و زبون نمىسازد ، بلكه صدّيقان را قوى مىدارد و او نور خداست كه خاموش نمىشود و بر شانههاى او علامت پيامبرى است » .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 497
مساهمون: حسين صابري
ص٤٩٧