گواه بر رسالت او بوده كه هيچكس از كسانى كه آن را مىديدهاند توان كج بحثى و انكار و مجادله نداشتهاند ، چه ، خداوند را در ميان آفريدههاى خويش آياتى است .
علت مقدم آوردن بحث از صفات پيامبر ( ص )
167 - روشى كه معمولا صاحبان آثار دربارهء سيرهء رسول خدا ( ص ) آن را در پيش گرفته و مىگيرند آن است كه بحث از صفات آن حضرت را پيش از پرداختن به بعثت مطرح نساخته و تنها آن را پس از بحث از دوران رسالت از آغاز تا فرجام و تا هنگامى كه آن حضرت بدرود حيات گفت و به عبارت ديگر در قسمت پايانى سيرهء پيامبر ( ص ) مىآورند .
امّا ما چنين مناسب ديديم كه سخن از اوصاف و ويژگيهاى رسول خدا ( ص ) را قبل از پرداختن به رسالت و ماجراهاى دوران مأموريّت آن حضرت به اداى رسالت الهى بياوريم . دليل ما براى طرح مباحثى كه در اين فصل گذشت و سبب پرداختن به اين امر قبل از بعثت آن است كه اين امكان را در اختيار خواننده گرامى خود قرار دهيم كه بداند اين كيست كه خداوند او را به اداى رسالت الهى مأمور ساخته و اين كيست كه خداوند از ميان همگان تنها او را برانگيخته است تا براى همهء مردم از عرب و غير عرب نويدبخش و هشدار دهنده باشد . همچنين براى آنكه بداند رسول خدا ( ص ) در همهء صفات و كمالات خود چون ديگر مردم نبود ، هر چند خود فردى از آنان محسوب مىشد . به عبارت ديگر او از مردم ، امّا - در اخلاق و صفات خود - نه چون مردم بود . از مردم بود ، امّا در بالاترين رتبهء كمالى كه براى يك انسان رسيدن به آن ممكن است . او هرچند از فرشتگان نبود ، امّا از همهء آنان برتر و در ميان همهء مردم براى قبول رسالت الهى شايستهتر و سزاوارتر بود .
پس از شناخت اين صفات و پى بردن به آنها و نيز درك اين حقيقت كه رسول خدا در ميان همهء افراد نسل معاصر خود بلكه در ميان همهء مردم در همهء نسلها