اختصاصا چنين ويژگيهايى داشته است كه كسى نمىتواند بگويد چرا خداوند به جاى او ابو جهل را يا عمر و ابو بكر را برنينگيخت و يا چرا به جاى او على ( ع ) را كه از نيكان و استوار مردان و قهرمانان است به رسالت مبعوث نكرد . پس از روشن شدن صفات و ويژگيهاى رسول خدا ( ص ) ديگر كسى نمىتواند به طرح چنين سؤالى كه چرا ديگرى به جاى او پيامبر نشد بپردازد ، چرا كه آن صفات خلق و خلق كه رسول خدا ( ص ) از آن برخوردار بود براى هيچ كدام از نامبردگان و براى هيچ كس ديگر از مردم يا اساسا و كلا و يا در آن حد وجود نداشت و آن تابندگى و نورانيّت و درخشندگى در هيچ يك از آنان و در هيچكس از ديگران نبود و در هيچ كس جز آن كاملترين آفريدهء الهى به چشم نمىخورد .
بنابراين ، اگر اين صفات و فضايلى كه خداوند به محمّد ( ص ) بخشيده و رحمتى كه خداوند به او اختصاص داده همان چيزهايى است كه وى را آمادهء آن ساخته بود تا تنها او از ميان همگان بار رسالت الهى را بر دوش كشد ، بايد گفت اين صفات و ويژگيها مقدّمهء رسالت و بعثت است نه نتيجهء آن . از ديگر سوى ، مقتضاى منطق و عقل آن است كه مقدّمه قبل از ذى المقدمه و قبل از نتيجه قرار گيرد و زمينه را براى بعد از خود آماده سازد . به ديگر عبارت بحث از صفات رسول خدا ( ص ) « پيشگفتارى » بر بحث رسالت و بعثت است و پيشگفتار نمىتواند بعد از مبحث اصلى طرح شود ، بلكه لزوما مىبايستى قبل از آن قرار گيرد ، براى آن زمينههاى لازم را فراهم آورد ، آن موضوع را روشن سازد و راههاى ورود به آن را نشان دهد .
در اينجا ممكن است كسى به طرح چنين اشكالى بپردازد كه شما در بحث از صفات و ويژگيهاى بزرگوارانهء رسول خدا اخبار و روايات و شواهدى از دوران پس از بعثت و پس از آغاز رسالت آوردهايد و بدينگونه دچار تناقض گويى شدهايد چرا كه گفتهايد جايگاه منطقى بحث از صفات قبل از بعثت است امّا در عمل به بحث در مورد بعد از بعثت و صفاتى از آن دوران پرداختهايد .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 483
مساهمون: حسين صابري
ص٤٨٣