همدست شويد ، خداوند و جبرئيل و مؤمنان درستكار دوست اويند و از آن پس فرشتگان پشتيبان وى خواهند بود . شايد اگر او شما را طلاق دهد ، خداوند زنانى بهتر از شما جايگزينتان سازد كه مسلمان ، مؤمن ، فروتن ، توبه كننده ، پرستشگر ، روزهدار باشند خواه دوشيزگانى شوهر نديده و خواه بيوگان » « 59 » .
زنان پيامبر ( ص ) از اين شكوه داشتند كه آن حضرت آنچه را خود بدان ملزم است بر آنان نيز تحميل كرده ، هر چه خداوند آنها را بر آن وا مىداشت ، به مراتب سبكتر بود . امّا به هر حال وى از خداوند چنين خواسته بود كه روزى كسان محمّد ( ص ) را به قدر كفايت قرار دهد و آن را تا حد زندگى مرفّه و غرق در آسايش و تنعّمى بالا نبرد . وى به همين سبب چنان سوگند ياد كرده بود تا براى تأديب زنان و دادن درس و تجربهاى به آنان و شايد نيز افزون كردن مهر و محبّت آنان به مدّت يك ماه به آنها نزديك نشود و پس از آنكه اين مدّت سپرى شد نيز تنها هنگامى به ميان آنان برگشت كه آنان را صراحة ميان دو راه مخيّر ساخته بود : يكى آنكه روزى آنان به قدر كفايت باشد و دور از هرگونه رفاه مگر به حلال و ديگرى آنكه به نيكى از آنان جدا شود و رهايشان سازد . اين اعلام صريح رسول خدا ( ص ) به امر الهى بود آنجا كه فرمود : « اى پيامبر ( ص ) به همسرانت بگوى اگر زندگى دنيا و جلوهها و زينتهاى آن را مىخواهيد ، بياييد تا چيزى به شما دهم و به نيكى و زيبايى شما را رها كنم و اگر نيز خدا و رسول او و سراى آخرت را مىخواهيد باشيد كه خداوند براى نيكوكاران از شما پاداشى بزرگ آماده ساخته است . اى زنان پيامبر ، هركس از شما كار ناشايستى و بدكاريى آشكار انجام دهد عذاب او دو برابر خواهد شد و اين امر بر خداوند سهل و آسان است . هر كه از شما نيز براى خدا و رسول او فروتن و فرمانبر شود و كار نيك به جاى آورد ، به او پاداشى دو برابر خواهيم داد و براى او رزق و روزى فراوانى فراهم ساختهايم . اى زنان پيامبر ، شما همانند ديگر زنان
هامش
( 59 ) - تحريم / 5 - 1 .