كوههايى از زر و سيم همراهم روانه مىداشت » .
پيامبر ( ص ) هيچچيزى خراب شدنى براى فرداى خود نمىاندوخت . در همين باره احمد بن حنبل روايت كرده است كه هديهاى به رسول خدا ( ص ) داده شد . آن حضرت گوشت يكى از دو پرندهاى را كه ظاهر آن هديه را تشكيل مىداد به انس خادم خود خورانيد و يكى ديگر باقى ماند و فرداى آن روز كه شد وى آن گوشت باقيمانده را آورد ، امّا پيامبر به وى فرمود : « آيا تو را از اين نهى نكردهام كه براى فردا چيزى بر جاى گذارى ؟ » .
البتّه هنگامى كه خداوند نخلستانهاى بنى نضير را در اختيار رسول خدا ( ص ) قرار داد ، آن حضرت مقدارى از خرماى آن ، به قدر كفايت يك سال خانواده ، كنار مىگذاشت و ذخيره مىكرد و بقيّه را در راه خريد اسبان و شتران تربيت شده براى جنگ و خريد سلاح به مصرف مىرساند .
او هيچ زر و سيمى براى خود نيندوخت تا آنجا كه در روزهاى آخرين بيمارى كه بر بستر افتاده بود تنها شش يا هفت دينار در اختيار داشت و همان را هم آنقدر اصرار فرمود تا انفاق كردند و از آن نيز آسوده خاطر گشت .
روايت شده است كه در هنگام آخرين بيمارى آن حضرت قطعه طلاى كوچكى كه بدان « ذهبيّه » گفتهاند در اختيار ايشان بود ، امّا آن رسول گرامى ( ص ) آن را نيز صدقه داد تا در حالى بدرود حيات بگويد كه هيچچيز نه در اختيار دارد و نه بدهكار است . به همين سبب است كه فرمود : « ما پيامبران چيزى به ارث نمىگذاريم » « 58 » .
150 - زنان پيامبر چون خاندان او بودند و توسعهء زندگى آنان مآلا به رسول خدا ( ص ) برمىگشت براى گرفتن هر نوع بهانه از بهانه جويان آنان نيز آنچه را او
هامش
( 58 ) - البتّه در اين حديث سخنى و در اين روايت تأمّلى است كه در بحث فدك به آن خواهيم پرداخت . م .