گاه يك ماه بر ما مىگذشت و هيچ آتشى در ديگدان روشن نمىكرديم و تنها خرما و آب ، خوراكمان بود ، البتّه ساكنان خانههاى اطراف ما كه از انصار بودند گاه از شير گوسفندان و شتران خود قدرى براى رسول خدا ( ص ) مىفرستادند و او از آن شير به ما مىداد و خود نيز مىخورد » .
بدينسان مىبينيم كه چگونه خداوند دعاى رسول خود را بر آورده ساخت و رزق و روزى خود و خاندان او را به قدر كفايت و در پايينترين حد ممكن قرار داد تا بتواند اسوه و الگوى مسلمانان و مايهء آرامش روحى فقيران جامعه باشد و هيچكس در آن جامعه سنگينى حرمان را بر خود احساس نكند و مردم به سبب آنكه تنها به خاطر گرويدن به اسلام از فراوانى روزى ، اسباب آسايش و رفاه و زندگى پر تنعّم در اين دنيا محروم شدهاند ، نوميد و دل خسته نگردند .
در كنار اين زهد نكتهء قابل ملاحظه آن است كه وى هيچ نوع ميوه و يا خوراكى از آن انواعى كه مرفّهان و صاحبان تنعّم و ثروت از آن برخوردار مىشوند را بر خود حرام ندانست و بلكه هر حلالى را مىپذيرفت ، هرچند البتّه پيوسته به كمترين ميزان بسنده مىكرد تا روح و روان خويش را از خواستهها و لذّتها بريده دارد و بدينسان تقويت كند و در نتيجه ارادهاى كه در زير سايهء عقل حكم مىراند غلبه داشته باشد و نفس او بردهاى فرمانبردار براى خواستهها و شهوات نباشد و بلكه حكمران و فرمانروا و كنترل كنندهء آنها باشد و به اسارت حكومت آنها در نيايد .
147 - او با همه آنكه چنين زهدى را در پيش گرفته و بدان پاىبند بود و خود را ملزم به پياده كردن آن مىدانست ، امّا مردم را به چنين چيزى فرا نمىخواند بدان سبب كه آنان تحمّل آن را ندارند و او خود ، به مردم فرمان داده است تنها دست به كارهايى بزنند كه توان آن را دارند و بر خود ستم نورزند ، آنجا كه مىفرمايد : « هيچ كس رو در روى اين دين به قدرتنمايى نپرداخت مگر آنكه دين بر او غلبه كرد .
پس سنجيده عمل كنيد و به دين نزديك شويد » .
به هر حال ، آن رسول گرامى ( ص ) خود را به زهد ورزيدن پايبند ساخته بود
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 425
مساهمون: حسين صابري
ص٤٢٥