قوت لازم براى آنها و هم با اين كه خداوند در دلهاى خاندان محمّد ( ص ) - از همسران و ديگر منسوبان - خشنودى و رضايت دادن به همين مقدار از روزى و صبر كردن بر آن بيفكند و آنان چون او زهدى الهى پيشه كنند ، آنچه را او تحمّل مىكند تحمّل نمايند و بر آنچه او صبر و شكيبايى مىنمايد شكيبايى ورزند تا بتوانند الگويى براى ديگران باشند و كسى از آنان حتّى بر مال حلال طمعى نبسته باشد .
آرى ، كردار و رفتار سرپرست اين خانواده نيز همسو با اين دعا و زاهدانه بود ، آنسان كه احمد بن حنبل روايت كرده است كه ابو هريره مىگويد : « هيچگاه پيامبر خدا و خانوادهاش سه روز پىدرپى از نان گندم سير نشدند تا آن زمان كه بدرود حيات گفت » . معنى اين حديث آن است كه رسول خدا ( ص ) اين را از تجمّل و رفاه مىدانست كه انسان سه روز پى در پى از نان گندم سير بخورد . به همين سبب ، بيشتر غذاى او نان جو بود كه گاهى قدرى خرما نيز با آن همراه مىشد .
عايشه مىگويد : « تا آن زمان كه رسول خدا بدرود حيات گفت ، خاندان او از نان سير نشدند و هرگز از سفرهء او پاره نان اضافه برداشته نشد » . از اين خبر چنين استفاده مىشود كه در سفرهء آن حضرت تنها همان مقدار غذا گذاشته مىشد كه به مصرف مىرسيد و هيچ اضافهاى از آن برگردانده نمىشد .
رسول خدا ( ص ) همچنين پس زدههايى از نان به كنار نمىگذاشت ، بلكه همه نان را - بىآنكه قسمتهاى خوب و بد آن را جدا سازد - به مصرف مىرساند ، آنگونه كه عايشه مىگويد : « سوگند بدان كه محمّد ( ص ) را به حق برانگيخت ، او از آن زمان كه خداوند او را مبعوث ساخت تا آن زمان كه روح او را به پيشگاه خود خواند نانى را خوب و بد نكرد و نان انتخاب شده نخورد » .
خانوادهء رسول خدا ( ص ) هميشه نان همراه با خورشت نداشتند ، بلكه بسيارى از اوقات نان خالى و بدون هيچگونه خورشتى مىخوردند ، آنگونه كه بنا بر نقل بخارى و مسلم از عروة بن زبير ، عايشه مىگويد : « ما خاندان محمّد ( ص )
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 424
مساهمون: حسين صابري
ص٤٢٤