بدينترتيب رسول خدا ( ص ) پى در پى با قلب پاك و سراسر اخلاص خود و با شناخت شريعت الهى و با اتّصال يافتن به منبع وحى خداوندى - بىآنكه هيچ گسستگى و توقّفى در كار باشد - به خداوند نزديكتر و نزديكتر شد تا آنجا كه پرستشگرترين بندگان خداوند گشت و هر چه بر علم او به خداوند و شريعت او افزوده شد ، خداپرستى ، ترس از خداوند و تلاش براى كسب خشنودى او نيز فزونى يافت ، آنسان كه بنابر روايت ترمذى ، ابوذر از رسول خدا ( ص ) نقل مىكند كه فرمود : « من چيزهايى مىبينم كه شما نمىبينيد و چيزهايى مىشنوم كه نمىشنويد . من بر آسمان - كه شايستهء گام نهادن بر آن است - گام نهادم و هيچ اندازه كفدستى نيافتم مگر آنكه در آنجا فرشتهاى به سجده در مقابل خداوند پيشانى بر زمين نهاده بود . به خداوند سوگند ، اگر آنچه من مىدانم مىدانستيد اندك مىخنديديد و فراوان مىگريستيد » .
از عايشه دربارهء خداپرستى و عبادت رسول خدا ( ص ) سؤال شد و وى چنين پاسخ گفت : « رسول خدا ( ص ) آنقدر روزه مىگرفت كه مىگفتيم او افطار نخواهد كرد و گاه آنقدر روزه نمىداشت كه گمان مىكرديم او ديگر روزه نخواهد گرفت » .
در صحيح مسلم و صحيح بخارى روايت شده است كه رسول خدا ( ص ) آنقدر به نماز مىايستاد تا آنجا كه پاهايش ورم كرد . در اين هنگام بدان حضرت گفته شد : « آيا نه چنين است كه خداوند همهء گناهان تو را از گذشته و حال آمرزيده است ؟ » در پاسخ فرمود : « آيا حال كه چنين است بندهاى سپاسگزار نباشم ؟ » .
همچنين در صحيحين مسلم و بخارى به نقل از ابو درداء آمده است كه گفت : « در ماه رمضان در گرمايى شديد از شهر بيرون رفتيم در حالى كه كسى در ميان ما روزه نداشت مگر رسول خدا و عبد اللّه بن رواحه » .
در همين دو كتاب به نقل از علقمه روايت شده است كه گفت : از عايشه پرسيدم كه « آيا رسول خدا ( ص ) روز خاصّى از روزها را به عبادت مىپرداخت ؟ » او
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 410
مساهمون: حسين صابري
ص٤١٠