بيازاريد و نه آنكه از پس او با همسران او ازدواج كنيد كه چنين كارى در نزد پروردگار گران است » « 29 » .
ب : يكى ديگر از جلوههاى حياى رسول خدا و رو در رو قرار گرفتن او با مردم - البتّه بىآنكه حقّى پايمال شود - آن است كه وقتى در مورد كسى از كارى كه او دوست ندارد به وى خبر مىرسيد ، رو در روى او به وى تذكّر نمىداد كه كارى نامطلوب و ناپسند از نظر شرع انجام داده است ، بلكه مىفرمود : « چه خبر است مردمى را كه چنين و چنان مىكنند » . وى بدين شيوه ، آن كار ناپسند را محكوم و از آن نهى مىكرد ، بىآنكه از فاعل آن نام برد .
چنين برخوردى علاوه بر اين كه جلوهاى از حيا است ، اولا نهى را به صورتى عمومى آورده و محكوميّت را شامل هر كسى قرار داده كه ممكن است چنين كارى از او سر زند ، ثانيا از آنجا كه بدون نظر داشتن به فاعل ، اصل يك كردار محكوم شده اين امر نشانگر آن است كه كار مزبور ذاتا و صرفنظر از اين كه چه كسى دست به كار آن مىشود قبيح و ناپسند است و ثالثا اين خود نوعى تدبير و برخوردى حكيمانه است ، چرا كه رو در رو با يك كردار ناپسند برخورد كردن ، موجب خوارى مرتكبين آن مىگردد و تكرار توبيخ و سرزنشهاى رو در روى مىتواند به ادامهء آن كردار ناپسند و حتّى تظاهر به آن بينجامد . به عبارتى ديگر سرزنش و تحقير پى در پى شخص به سبب كارهايى كه انجام داده دست شيطان را بر او بيشتر خواهد گشود . به همين سبب است كه رسول خدا ( ص ) خطاب به گروهى از مردم كه به شرابخوارى شلّاق خورده به همين جرم مىگفتند : « خداوند ذليلت كند » فرمود : « شيطان را عليه او يارى مدهيد » .
ج : يكى ديگر از مظاهر حياى او آن است كه اگر كارهاى ناپسندى به صورت نادر اتّفاق مىافتاد و حالتى فراگير و عمومى نداشت و يا احتمال پيدايش چنين
هامش
( 29 ) - احزاب / 52 .