صورت گرفت و در زمان تجديد بناى كعبه آن حضرت 35 سال سنّ داشت ، تجديد بناى كعبه پنج سال قبل از بعثت بود .
بنا بود تجديد بناى كعبه با توجّه به همان وضعيّتى صورت پذيرد كه ابراهيم آن را بدان گونه بنا كرده بود . قريش آمادهء اين كار شد و تصميم بر آن گرفت كه براى اين امر جز مال حلال و پيراسته از هرگونه ناپاكى مورد مصرف قرار نگيرد و كار كردن براى اين مهم تنها با نيّتهاى خالص و پاك باشد .
ابن كثير در اين باره مىگويد :
« كعبهء مشرّفه پناهگاه و مأواى قريش در مقابل هجوم ديگران و مايهء شرافت آنان بود . به همين سبب ، آنان چون از ويران شدن خانه بيمناك شده بودند ، تصميم داشتند آن را تجديد بنا كنند . در هنگامى كه آنان قصد شروع تجديد بناى كعبه را داشتند ، يكى از بزرگان بنى مخزوم به مردم گفت : « اى جماعت قريش ، در بناى اين خانه هيچ چيز از درآمد خود مگر آنكه حلال است قرار ندهيد . پس نه مهر هيچ زن بدكار و نه سود بيع ربا و نه مظلمهء كسى از مردم در سرمايهء تجديد بناى اين خانه قرار نمىگيرد « 13 » .
بناى اوّليّهء كعبه
114 - اين وضعيّت و اين سير تاريخى از ميزان تأثير پذيرى قريش از كعبه و احترام آنان به اين خانه حكايت دارد و نيز گوياى اين حقيقت است كه كعبهء مشرّفه با ارتباطى كه با ابراهيم داشت ريسمان اتّصال قريش با ابراهيم را برقرار مىساخت و اين به نوبهء خود ، نوعى وجدان زنده را در آنان به وجود مىآورد و همين وجدان زنده بذرى بود كه مدّتى بعد درخت ايمان و توحيد از آن روييد .
اين اهميّت قابل توجّه كعبه ، ما را بدان فرا مىخواند كه به زندگى و دوران ابراهيم خليل باز گرديم تا ببينيم بناى اوّليّهء خانه چگونه بود تا پس از آن به سير وقايع
هامش
( 13 ) - ر . ك . ابن كثير ، اسماعيل ، البداية و النهاية ، ج 2 ، ص 301 .