او از بدنى قوى برخوردار بود و اندامى سست نداشت . وى با قويترين يلان مكّه در مىآويخت و بىآنكه به او صدمهاى برساند او را شكست مىداد . با وجود اين قدرت بدنى در دوران قبل از بعثت ، از وى سراغ نداريم كه به كسى ستمى يا تجاوزى روا داشته باشد . او هرگز دست به سوى كسى دراز نكرد تا به او آسيبى رساند . هيچكس سراغ ندارد كه وى در كينه و دشمنى با كسى داخل شده باشد ؛ چه اينكه ، اين كار در شأن او نبود و وى هرگز سرمستى نمىكرد ، تكبّر نمىورزيد و طغيان پيشه نمىكرد .
اگر در مورد موسى كه انسانى قوى بود چنين آمده است كه يكى از مصريان را كه به فردى از بنى اسرائيل ستم روا داشته ، به جرم ستم ورزيدن بر يكى از افراد گروه او و بىآنكه ستمى كرده باشد ، او را به قتل رساند ؛ امّا در مورد محمّد ( ص ) چنين نقلى نشده است كه وى هيچكس را ، خواه از دوستان و خواه از دشمنان ، مورد آزار قرار داده باشد . البتّه هر يك از اين دو پيامبر داراى فضيلتند ، امّا خداوند برخى از پيامبران را بر برخى ديگر فضيلت مىدهد .
بدينترتيب مشاهده مىكنيم كه قدرت بدنى پيامبر ( ص ) عليه هيچكس به كار گرفته نمىشد ، بلكه نيروى او براى خداوند و در خدمت انسانيّت و در مرحلهء بعد در خدمت خاندانش بود ، بىآنكه با استفاده از اين نيرو كسى را مورد ستم و تجاوز قرار دهد .
تجديد بناى كعبه
113 - همانگونه كه پيش از اين يادآور شديم ، هيچ كارى همگانى كه ذاتا مشتمل بر خير و نيكى و براى مردم نيز مايهء خير باشد وجود نداشت مگر آنكه پيامبر ( ص ) با دارايى و با تلاش خود در آن مشاركت مىجست .
از ديگر سوى ، نوعى رابطهء گسست ناپذير و سست ناشدنى ، كه پيوسته زمان به زمان در حال تجديد و نو شدن بود ، ميان قريش و بلكه عموم اعراب وجود