در كتاب ودا كلامى دال بر بشارت آمدن محمد ( ص ) وجود دارد . در اينجا ما نظر اين انديشمند را به نقل از استاد عباس محمود العقّاد در كتاب مطلع النور مىآوريم . در اين كتاب چنين آمده است :
« استاد عبد الحق مىگويد : نام پيامبر عربى ، احمد با همين لفظ در سام ودا كه يكى از كتب برهماييان مىباشد - آمده است . اين نام در فقرهء ششم و هشتم از جزء دوّم اين كتاب مقدس در عبارتى كه عين آن به قرار ذيل است ، آمده است :
« احمد شريعت را از پروردگار خويش مىگيرد و اين شريعت آكنده از حكمت و منشأ نور است كه نور از آن برگرفته مىشود ، آنسان كه از خورشيد » .
مؤلّف كتاب
Mohammed in World scriptures
، استاد عبد الحق انواع اعتراضاتى را كه ممكن است از سوى مفسران برهمايى به چنين برداشتى وارد شود پنهان نمىسازد بلكه از يكى از آنان به نام سينا اشاريا نقل مىكند كه وى در مورد كلمه « احمد » تأمّل بيشترى ورزيده و كوشيده است براى آن معناى مناسب ديگرى جز نام پيامبر در زبان هندى بيابد . او اين كلمه را به سه بخش « اهم » ، « آت » و « هى » ريشهيابى كرده و سعى نموده است تا از اين سه كلمه كه به ادّعاى وى كلمهء « احمد » مأخوذ و تركيب يافته از آنهاست اين معنى را استخراج كند كه « من بتنهايى حكمت را از پدرم گرفتهام » . استاد عبد الحق پس از آن ، بدين مضمون اظهار مىدارد كه چنين عبارتى كه من بتنهايى حكمت را از پدرم گرفتهام ، به يكى از براهمه به نام « وانزا كانوا » كه از خاندان « كانوا » ست نسبت داده مىشود و البته چنين ادّعايى از وى پذيرفته نيست كه او بتنهايى حكمت را از خداوند گرفته باشد » « 4 » .
از اين اظهارات دو نكته استفاده مىشود :
الف : نام احمد همانگونه كه در تورات و انجيل ذكر شده ، در وداهاى برهماييان نيز آمده است .
ب : برهماييان كه تعاليم دين خود را كه در اصل دين توحيد و يگانهپرستى
هامش
( 4 ) - ر . ك . عقاد ، عباس محمود ، مطلع النور ، ص 12 .