پيش چشم شما نسل نبوت و مهتر جوانان جنت را در تنهايى و بىكسى كشتند . تلاشتان به ناكامى قرين و دستهايتان بريده باد ! به خشم خداوند درآييد و بر شما مهر خوارى و زبونى نهاده شود ! « 1 »
آيا مىدانيد چگونه جگر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را خونين كرديد و چهسان خونهايى از او را بر زمين ريختيد و چه حرمتى از ناموس او دريديد . « كارى بس زشت كردهايد كه نزديك است از آن آسمانها بشكافند و زمين چاك خورد و كوهها به سختى فروريزند » . « 2 »
چون هنگامهء كربلا برپا شد زينب دختر عقيل بيرون آمد « 3 » ، در حالى كه بر كشتگان خويش نوحه سرمىداد و مىگفت :
ماذا تقولون ان قال النبىّ لكم * ما ذا صنعتم و انتم آخر الامم
فى اهل بيتى و اولادى و تكرمتى * منهم اسارى و منهم ضرجوا بدم « 4 »
ابو الاسود در پاسخ گفت : مىگوييم :
رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ
هامش
( 1 ) . اشاره به آيهء 61 سورهء بقره :أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ- ت .
( 2 ) . اقتباس از آيههاى 89 و 90 سورهء مريم :لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْئاً إِدًّا * تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا- م .
( 3 ) . در تاريخ طبرى ( ج 6 ، ص 221 ) آمده است كه يزيد بن معاويه زنان بنى هاشم را به مدينه برد . چون بدان شهر درآمدند زنى از خاندان بنى عبد المطلب در حالىكه موى پريشان ساخته و دست بر سر نهاده بود به استقبالشان آمده در حالىكه گريست و اين ابيات را بر زبان داشت . در همين كتاب ( ج 6 ، ص 268 ) آمده است كه دختر عقيل بن ابى طالب همراه با خدمتكاران و ديگر زنان سر برهنه و در حالىكه به جامه خويش پيچيده بود و اين ابيات را بر زبان داشت بيرون آمد - ت .
( 4 ) . اگر پيامبر از شما بپرسد در حالىكه آخرين امتها بوديد چه كرديد با خاندان من و فرزندان من و ناموسهاى من ، كه برخى اسير شدهاند و برخى به خون غلتيدهاند ؟
ناگفته نماند در روايت طبرى بيت دوم چنين آمده است :بعترتى و باهلى بعد مفتقدى * منهم اسارى و قتلى ضرجوا بدمدر همين كتاب پس از دو بيت فوق اين بيت نيز آمده است :ما كان هذا جزائى ان نصحت لكم * ان تخلفونى بسوء فى ذوى رحمىدر امالى ابن الشجرى ( ص 168 ) نيز چنين آمده است :باهل بيتى و انصارى و ذريتى * منهم اسارى و قتلى ضرجوا بدم
ما كان ذاك جزائى ان نصحت لكم * ان تخلفونى بسوء فى ذوى رحمدر روايت ديگرى اين دو بيت به ابو الاسود دوئلى نسبت داده شده ، امّا روايتى كه مؤلف آورده گزيدهتر است ؛ چرا كه اين ابيات در ديوان ابو الاسود نيامده است و منابع نيز تنها آن را به زينب دختر عقيل نسبت دادهاند - ت .