تكذيب كننده * از درخت زقوم خواهيد خورد * و شكمهاى خود را پر خواهيد كرد * و بر سر آن نيز آب جوشان خواهيد نوشيد * چنان كه شترى تشنه آب مىنوشد » . صافات / 66 : « إِنَّها شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ * طَلْعُها كَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ * فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْها فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ * ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْها لَشَوْباً مِنْ حَمِيمٍ » « آن درختى است كه در ته دوزخ مىرويد * ميوهاش همانند سرهاى شياطين است * آنان از آن مىخورند و شكم از آن پر مىكنند * و در پى آن نيز آميزهاى از آب جوشان مىنوشند » . اين نكتهاى است كه نبايد در تفسير « كأسا دهاقا » به جامى پر و سرشار كه از آن پرهيزگاران بهشتى است مورد غفلت قرار گيرد . ]
84 - كنود :
يعنى : در روز عكاظ از عطاى او سپاسگزارى كردم و كسى نبودم كه نسبت به خيرى كه به او رسيده ناسپاس باشد . [ اين كلمه در آيهء عاديات / 6 آمده است : « إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ * وَ إِنَّهُ عَلى ذلِكَ لَشَهِيدٌ * وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ » . يعنى : آدمى نسبت به پروردگار خود ناسپاس است و خود نيز بر اين گواه ، و او ثروت و دارايى را فراوان دوست دارد . اين كلمه ، به صيغه و مادّه تنها يك بار در قرآن آمده است . آنچه ابن عباس در تفسير اين كلمه آورده است ، يعنى « كسى كه به تنهايى مىخورد و به ديگران نمىدهد » ، تنها شرح لغوى اين كلمه است . زمخشرى در كشاف مىگويد : « كنود » به زبان كنده به معنى نافرمان ، به زبان بنى مالك ، به معنى بخيل ، به زبان مضر و ربيعه ، به معنى ناسپاس است .