و مس « 1 » اعضاى من ببساويد « 2 » ، چون به سر آمد « 3 » گفتى الم من به سر آمد « 4 » . از سرم انگشت « 5 » بر موضعى نهاد و گفت : بر اين موضع حجامت سلامت است اينجا را « 6 » حجامت فرماى و خون كم كن « 7 » و به خطمى بشوى تا ازين « 8 » صحت يا بى .
و بعد از آن گفت « 9 » : اين نيكوتر باشد كه با خواندن اين دو سوره « 10 » ، سورهء و التين « 11 » ضمّ كنى . چون بامداد شد آنچه فرموده بود به جاى آوردم و صحت « 12 » يافتم . و پس از آن هيچكس نبود كه بر اين قانون معالجه فرمود كه سبب شفاى او نگشت و اين حديث مرا ذخيرهء ايام بلا و روزگار عنا گشت .
( و من درين باب مىگويم « 13 » : العربية .
و للرحمن فى كشف البلايا * خفيّات العواطف و اللطايف
يزول بذكره همّى و كربى * لذالك جعلته خير الوظايف
شعر : « 14 »
ز لطف ايزد و ز فضل او طلب درمان * به هر بلا و به هر رنج اگر تو درمانى
اگرچه لطف خدا هست ظاهر و پيدا * هزار چندان بيش است لطف پنهانى
مشو ز رحمت او نااميد و خوشدل باش * اگرچه جانى باشى و حادثه جانى « 15 » ) « 21 »
هامش
( 1 ) - م ، چا ، چب : و بحس و مس همه اعضاى مرا . ر : و بحس همه اعضاى مرا
( 2 ) - مل : بسانيد . ر : بساويد . چا ، چب : بسائيد
( 3 ) - مل ، ر : چون دست بسر من رسانيد
( 4 ) - ر : رسيد . مل : نرسيد
( 5 ) - نسخههاى چاپى : و سر انگشت
( 6 ) - م ، مش : اين جاى را
( 7 ) - م : و حلق بكن . چا ، چب : و خلف مكن . ت : و حلق مكن ( در متن عربى : و لا تحلقه )
( 8 ) - مل ، ر : ازين مرض . چا ، چب : ازين وجع
( 9 ) - مج ، مجا ، ت ، مل ، ر : گفتند
( 10 ) - مل ، ر : اگر با اين دو سوره
( 11 ) - مج ، مل و چاپى : و الشمس
( 12 ) - م ، مش و چاپى : شفا
( 13 ) - مل ، ر : گفتهام
( 14 ) - ت : شعر فارسى . مل : قطعه . ر : بيت . مجا ندارد
( 15 ) - مل ، ر : اگر چه حالى باشى و حادثه خوانى .
( 21 ) - عبارات و ابيات عربى و فارسى ميان دو هلال در نسخ : م ، مش ، چا و چب موجود نيست . نسخ مل و ر هم ابيات عربى را ندارد .