خداى - تعالى - وى را خلاصى « 1 » و مناصى و نجاحى و فلاحى « 2 » ارزانى دارد به سبب آنكه درين آيات وعده فرموده است « 3 » و حكم كرده به ثواب آن كس كه اين « 4 » بخواند و به همه حال حكم او از بطلان مبرا باشد و وعدهء او از خلف معرى « 5 » ، و بارى - تعالى - در كلام بىزلل و قول بىخلل خود قصص اكابر انبيا و اكارم رسل و بليات و شدايد و مهالك و مضايق كه ايشان را بود و كشف و رفع « 6 » آن چگونه افتاد بيان فرموده است و شرح داده كه فرج و تخفيف « 7 » ايشان به صنع لطيف « 8 » چگونه فرموده .
و اول ممتحنى از انبيا كه به قضاى خداى - تعالى - رضا داد و بلا را عطا شمرد آدم صفى بود « 9 » . اول الناس وجودا ابو البشر - صلى اللّه عليه - تا بارى - تعالى - اغاثت او به صنع « 10 » خفى و اعانت او به فرج قوى ارزانى داشت و ذكر مقامات « 11 » و رفع درجات و كشف بليات او در چندين موضع از مصحف مجيد مذكور گردانيد . و چون او « 12 » از مادر ( كن ) متولد گشت در مكتب وجودش به تعلم
( وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها )
« 18 » مشغول « 13 » گردانيد و مسجود مقربان حضرتش كرد و جنت عدن را بستان سراى تماشاى او ساخت « 14 » ، بعد از آن به افعالش مؤاخذ گردانيدند « 15 » و انگشت « 16 » بر حرف « 17 » نهادند كه
هامش
( 1 ) - م : خلاصى دهد .
( 2 ) - مجا : فلاحى و خلاصى و نجاحى و مناصى
( 3 ) - ت : فرموده بوده است
( 4 ) - مل : اين آيت . ر : اين آيه . چا ، چب : اين آيات را .
( 5 ) - بجز ، مج ، ت ساير نسخ : معرا
( 6 ) - نسخ چاپى : دفع
( 7 ) - مج ، مجا : و به حقيقت . مل ، ر : و به حقيقت ايشان خبر داده
( 8 ) - مج : بصنيع لطف . مجا : بصنع و لطف
( 9 ) - م ، ر و نسخههاى چاپى ( عليه السلام ) افزوده است
( 10 ) - م ، مل ، ر و نسخ چاپى : لطف
( 11 ) - مج ، ر : مقاسات
( 12 ) - ت ، م ، چا چب : وجود او .
( 13 ) - مجا ، ت : مشغولش
( 14 ) - ت : گردانيد . م ، چا ، چب : و جنت عدن را تماشاگه او گردانيد
( 15 ) - م ، چا ، چب : كرد . ر ، مل : گردانيد
( 16 ) - مل : انگشت قدرت
( 17 ) - م ، مل ، ر : حرف او
( 18 ) - البقره ، 31