منافق « 1 » ) « 2 » و عيبجوى « 3 » ( در حق اهل صلاح قبول نكند « 4 » ) ( و « 5 » اعتقاد در حق ايشان فاسد نگرداند و بازار قبول ايشان « 6 » را « 7 » كاسد نشمارد « 8 » ) « 9 » كه هر كرا خداى - عز و جل « 10 » - از ميان خلايق به فضل و « 11 » علم و زهد و تقوى و حسب و نسب و فضايل ديگر ممتاز گرداند او را حاسدان و صاحب غرضان بسيار باشند و ( بر اين معنى ) « 12 » اين ابيات دليل است « 13 » :
العربيه
لا تسمعن كلام شّرير عدا * بين الاحبة مفسدا بكلامه
ان اللئيم يظن مكرمة الفتى * من لومه « 14 » عين الهوان « 15 » كلامه
و يلومه فى المكرمات سفاهة * لوم « 16 » اللئيم « 17 » ملائم بملامه « 18 »
ز دفى المكارم و الندى رغما له * ان اللئيم يزيد فى آلامه « 19 »
الفارسيه :
هامش
( 1 ) - مجا : منافق بدگوى
( 2 ) - ت : بدگوى منافق
( 3 ) - مجا :
ندارد
( 4 ) - مجا : نشنود . ت ، م و چاپى : ندارد
( 5 ) - ت : ندارد
( 6 ) - ت و چاپى : اهل صلاح
( 7 ) - ت : ندارد
( 8 ) - م و چاپى : ندارد
( 9 ) - مجا : ندارد
( 10 ) - مجا ، ت ، م : تعالى
( 11 ) - مجا : ندارد
( 12 ) - مجا : ندارد
( 13 ) - مجا : ندارد .
( 14 ) - اساس : لونه . مجا : لومة
( 15 ) - مجا : الهوام
( 16 ) - اساس : لون . ت : لوم
( 17 ) - ت : الليوم
( 18 ) - اساس : لجلامه ( بالاى سطر تصحيح كرده : بملامه )
( 19 ) - ت : فى الامامه