تمامت ( مال به ) « 1 » بيت المال نرساند بر تازيانه زدن او مداومت نمايد . بعضى از خدمتكاران پيش از آنكه عتّاب به نزديك موسى رسد اين خبر به دو رسانيدند ، و موسى به غايت اندوهناك « 2 » شد و بنشست و در توجيه « 3 » آن مال تفكر مىنمود كه عتّاب درآمد و اين توقيع سر به مهر بياورد « 4 » . و آن روز ( روزى به غايت گرم بود ) « 5 » و موسى در ديوان « 6 » در حجرهاى « 7 » ( نشسته بود كه ) « 8 » در وى مروحهاى از خيش آويخته بودند و دو فراش به نوبت آن مروحه مىكشيدند و جايگاه خنك بود . چون عتاب در رفت نامهاى دراز « 9 » در دست موسى بود و وى به مطالعهء آن مشغول . عتاب بنشست و آن توقيع بر دوات موسى بنهاد « 10 » تا چون او از قرائت آن كتاب كه بدان اشتغال داشت فراغت يابد مطالعه كند . و عتاب همچنان نشسته ، از خوشى آن جايگاه و استراحتى كه يافت ، و به ترويحى « 11 » كه از آن مروحه حاصل بود در خواب شد . موسى بفرمود تا آن رقعه برگرفتند و غايب كردند و عتّاب همچنان در خواب بماند ، تا وقت گرمگاه بگذشت و موسى بعضى « 12 » از آن مال نقد كرد ، و چون عتّاب از خواب درآمد گفت : بدان كار كه من آمدهام نظر در آنجا كن « 13 » . موسى گفت : بگوى تا به چه مصلحت آمدهاى ؟ گفت : بدان مصلحت كه در آن كتاب است . گفت : كدام كتاب ؟ گفت : كتابى كه از امير المؤمنين به تو رسانيدم . گفت : كى ؟ گفت همين ساعت بر دواتت نهادم .
هامش
( 1 ) - ت : ندارد
( 2 ) - مجا : غمناك . ت : اندوهگن . م : اندوهگين
( 3 ) - ت : توجه
( 4 ) - مجا ، ت ، م : درآورد
( 5 ) - مجا : به غايت روزى گرم . م : به غايت گرم .
( 6 ) - مجا : به ديوان
( 7 ) - مجا ، م : در حجره
( 8 ) - اساس : نشسته كه
( 9 ) - مجا : ندارد
( 10 ) - مجا : نهاد
( 11 ) - مجا ، ت : به ترويح . م : و ترويح ( در اصل : ترويح )
( 12 ) - اساس : بعد
( 13 ) - ت ، م : در آنجا نظر كن