خداى - تعالى - آن مىخواستم « 1 » كه مرا بر وى و بر باقطائى « 2 » دست ندهد و بر ايشان « 3 » قدرت نباشد « 4 » . اما بر وى « 5 » به جهت آنكه مرا در حق او احسان بسيار و مبرّتهاى بىشمار است تا آن احسان را به انتقامى كه با وى كنم باطل نگردانم ، و اما بر باقطائى جهت آنكه او از مشايخ دبيرانست ، از خود نپسنديدم كه جزاى او « 6 » به بدى كنم ، دعاى من در حق باقطائى « 7 » اجابت آمد « 8 » و در حق او نيامد . امّا چون بدينجا رسيد نذر كردم كه بعد از اين از من جز نكويى « 9 » نبيند تا جزاى بدى نيكويى كرده باشم . و روز ديگر خلاص فرمود « 10 » .
شعر « 11 » :
گر كسى بد كند تو نيكى كن * كز بدى جز بدى نيفزايد
از بدان بد رسد ز نيكان نيك « 12 » * هر كسى آن كند كزو آيد
الحكاية الخامسة - روزى طريح « 13 » بن اسماعيل الثقفّى « 14 » به نزديك ابو جعفر منصور درآمد « 15 » در ميان « 16 » شاعران ، و سلام كرد ، منصور گفت :
لا حيّاك اللّه و لا بارك « 17 » فيك . تو آن « 18 » نيستى كه از خداى نترسيدى « 19 » و در حقّ وليد عبد الملك « 20 » گفتى :
هامش
( 1 ) - مجا : از خدا آن مىخواستم
( 2 ) - از م ، چا و عربى . مج :
قطانى . مجا : قطايى ( بىنقطه ) . ت : باوطانى
( 3 ) - مجا : بديشان
( 4 ) - مجا : باشد
( 5 ) - ت : برو
( 6 ) - مجا : كه جزاى معامله را . ت : جزاى معاملهء او
( 7 ) - مج : قطانى . مجا : باقطانى . ت : باقطاتى
( 8 ) - مجا : بود
( 9 ) - مجا ، ت :
نيكويى
( 10 ) - مجا : داد . ت : او را خلاص داد
( 11 ) - ت : بيت
( 12 ) - ت : از بدان بد ز نيك نيك بود .
( 13 ) - اساس : ضريح
( 14 ) - ت : العمقى ( كذا )
( 15 ) - ت : آمد
( 16 ) - مجا : مثال
( 17 ) - مجا : تبارك . ت :
ساك . م : ثناك . عربى و چاپى : بياك
( 18 ) - مجا : در آن
( 19 ) - ت : از خدا بترسيدى
( 20 ) - ت : ندارد