تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥
من « 1 » متغيّر گشت . و چون پدر را از آن حال اعلام كردم فرمود كه دراهم « 2 » با صراف « 3 » فرست . چنان كردم . پدرم « 4 » در آن ايّام كه در حبس بود « 5 » پيوسته « 6 » صائم بودى . شب « 7 » چون وقت افطار آمد « 8 » غسلى فرمود و نماز شام بگزارد « 9 » و افطار نكرد « 10 » و بر نماز « 11 » و دعا و خشوع « 12 » مداومت نمود و من « 13 » با او موافقت كردم تا آن گاه كه نماز « 14 » خفتن نيز بگزارد « 15 » . پس به دو زانو « 16 » در آمد و مرا گفت : تو نيز همچنين بنشين . چنان كردم « 17 » . ( روى « 18 » به آسمان آورد كه قبلهء دعاست و دست برداشت كه ) « 19 » : ( يا ربّ ! محمّد بن القاسم « 20 » بر من ظلم كرد و مرا حبس كرد « 21 » چنين كه « 22 » مىبينى و قصد جان من « 23 » كرده است . فانا بين يديك قد استعنت « 24 » اليك و انت احكم الحاكمين فاحكم بيننا « 25 » ) . ( بعد از آن همين مىگفت كه فاحكم بيننا ) « 26 » . حكم كن ميان ما . و بر اين هيچ زيادت « 27 » نمىكرد . بعد از آن آواز نيك بلند برداشت « 28 » و اين لفظ « 29 » مكرّر مى - گردانيد « 30 » كه « 31 » فاحكم بيننا ، به جهر « 32 » و غلبهء هرچه تمامتر ، تا چهار يكى « 33 » از شب بگذشت ، و اللّه كه هنوز گفتن فاحكم بيننا قطع نكرده بود « 34 » آواز
هامش
( 1 ) - ت : بر من ( 2 ) - م : فرمود آن دراهم را ( 3 ) - مجا ، ت : با ابو بكر . م : بابابكر ( 4 ) - مجا ، ت : و پدرم ( 5 ) - مجا : كه محبوس بود ( 6 ) - م : ندارد ( 7 ) - م : آن شب ( 8 ) - ت : آمدى ( 9 ) - ت : بگذارد ( 10 ) - م : بكرد ( 11 ) - م : و به نماز ( 12 ) - ت : و دعا خضوع و خشوع . مجا ، م : و دعا و خشوع و خضوع ( 13 ) - م : ندارد ( 14 ) - مجا ، ت : تا آنگه كه نماز . . . م : تا نماز . . . ( 15 ) - ت ، م : بگذارد ( 16 ) - م : به زانو ( 17 ) - ت : چنين كردم . مجا : ندارد ( 18 ) - مجا : و روى ( 19 ) - م : ( به دعا درآمد و گفت ) ( 20 ) - م : قاسم ( 21 ) - مجا : فرمود ( 22 ) - م : چنان كه ( 23 ) - م : من و پسرم ( 24 ) - ت : استعدت . م : استعذت . چاپى : استعديت ( 25 ) - اساس : ( فاحكم بيننا ) ندارد . ( 26 ) - م : ندارد ( 27 ) - م : زياده ( 28 ) - مجا : آواز بلند كرد . م : آواز نيك برداشت ( 29 ) - مجا : كلمه ( 30 ) - م : مىكرد ( 31 ) - م : ندارد ( 32 ) - مجا : ندارد ( 33 ) - مجا : چون چهار يكى . ت : تا آنكه چهار يكى . م : تا آنگاه كه . . . ( 34 ) - ت : قطع نكرده بود كه