اگر خلاف مرادت كند شوى رنجه « 1 » * و گر به كام تو گردد جهان مشو شادان
چو در حقيقت علم خدا نمىدانى * كه چيست موجب سود و كدام اصل زيان ؟
به اختيار خدا كار خود حوالت كن * كه جز رضا به قضا نيست درد را درمان
و در اين معنى اين عربيه « 2 » هم از « 3 » گفتهء منست .
المرء يختار ما يهوى و يطلبه * و ليس ينفعه ما كان يهواه
و ربما فيه « 4 » محض النفع يكرهه * و ما يضر به بالجهل يرضاه
فلا تكن « 5 » بصروف الدهر ذا حزن * و ايقن « 6 » الخير فيما اختاره الله « 21 »
و قال ابن عينة « 7 » : ( ما يكره « 8 » العبد خير له مما يحبه « 9 » ، لان ما يكره يهيجه على الدعاء و ما يحبه يلهيه ) ، معنى آن باشد « 10 » كه آنچه بنده « 11 » آن را نخواهد و مكروه شمرد او را با منفعتتر از آنكه « 12 » طلب كند و محبوب داند كه چون كراهيتى « 13 » و شدتى روى نمايد آن مكروه مهيج تضرع و دعا باشد و چون به تضرع و استكانت به حضرت حق رجوع كند به همه حال خداى - تعالى - مقصود او حاصل گرداند اما اگر بدانچه محبوبست مشغول شود « 14 » آن طرب
هامش
( 1 ) - مل : اگر خلاف مرادت شود مشو رنجه
( 2 ) - مجا : عربى
( 3 ) - ت : ندارد
( 4 ) - مجا : من
( 5 ) - مجا : يكن .
( 6 ) - ت : اتفق
( 7 ) - م ، مل : عتبه
( 8 ) - م : كره
( 9 ) - م : تحبه
( 10 ) - م : آنست كه
( 11 ) - ت : بندهاى
( 12 ) - م ، چا ، چب : آن باشد كه
( 13 ) - نسخهء اساس : كراهتى
( 14 ) - اساس : اما اگر آنچه بدان محبوبست مشغول شود . م ، چا ، چب : اما اگر آنچه بدان محبوب ويست مشغولى
( 21 ) - م ، مل ، ر ، چا چب : ابيات عربى را ندارد .