امام مهدى عليه السّلام در حكومت عدالت محورش ، از نظامهاى ورشكسته بشرى پيروى نمايد .
( 1 ) به اين ترتيب مبرهن شد كه امام عليه السّلام در امر حكومت ، هيچ يك از نظامهاى سابق را الگو قرار نخواهد داد و با وجود نظام عدالت مدار الهى از بقيه نظامها به طور كامل بىنياز خواهد شد . در آن زمان مردم دنيا اين بىنيازى را آشكارا مشاهده خواهند كرد زيرا كسانى كه يكى از مكاتب موجود در سطح عالم را به عنوان راه زندگى برگزيدهاند ناگزير يكى از اين دو هدف را دنبال مىكنند : هدفى شخصى براى كسب ثروت و شهرت و رفاه و يا هدفى اجتماعى و به زعم آنان براى دفاع از حقوق فقرا و زحمتكشان . هر دو هدف در كاملترين شكل ، در حكومت امام مهدى عليه السّلام تحقق پيدا خواهد كرد ؛ زيرا پيشتر گفتيم كه در دولت جهانى ، ثروت مردم فراوان خواهد شد . در اين صورت كسانى كه به دنبال اهداف نيك مورد نظر خود هستند مىتوانند در چارچوب چوب نظام مهدوى به هدف خود نايل گردند و در عين حال از نقاط ضعف موجود در ساير نظامها نيز رهايى يابند .
پس ايدئولوژى حاكم بر دولت مهدوى ، اسلام است ؛ اسلامى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آورده و نظامى عادلانه و كامل مىباشد و البته هيچ ارتباطى هم با نظامهاى سياسى پيش از خود [ كه مبتنى بر عقل خودبنيادانه بشرى است ] ، ندارد .
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 87
مساهمون: حسن سجادپور
ص٨٧