تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 515

مساهمون:

ص٥١٥
صفت « منجى موعود » باشد وجود ندارد . اثبات اين سخن از آنجاست كه گفتيم مسيح در اصطلاح دينى به مفهوم منجى موعود است ؛ در نتيجه پس از اثبات اينكه اسلام مأموريت نجات جهان را تنها به امام مهدى حجة بن الحسن عليه السّلام واگذارده است معلوم مىشود كه او همان مسيح موعود است . نقد دو ديدگاه ( 1 ) هر دو ديدگاه درست به نظر نمىرسد و بنابراين ، ديدگاه يگانگى مسيح و مهدى نيز منتفى مىگردد . در حقيقت آن دو شخصيت‌هاى جداگانه‌اى هستند كه در آخر الزمان يعنى در آغاز انقلاب رهايىبخش جهانى خواهند آمد و با رهبرى امام مهدى عليه السّلام و تلاش‌هاى عيسى بن مريم عليه السّلام اين مأموريت با موفقيت به پايان خواهد رسيد . با اين برداشت خواهيم توانست ادله هر دو احتمال را به نقد كشيده و خاستگاه‌هاى حقيقى آنها را در يابيم . آزادسازى جهان ، يك مأموريت بيش نيست و منجى نيز يكى است و او امام حجة بن الحسن العسكرى عليه السّلام مىباشد . نقد ديدگاه اول ( 2 ) اما اينكه نام مسيح تنها بر عيسى بن مريم نهاده شده ، به دو دليل نمىتواند بيانگر اين باشد كه او يگانه منجى جهان است : 1 - عيسى بن مريم در زمان حياتش به مسيح نامبردار نبوده است بلكه نويسندگان انجيل‌هاى چهارگانه خواسته‌اند با اين نامگذارى بر اين معنى تأكيد نمايند كه تنها اوست كه نجات‌بخش و پياده‌كننده ملكوت خدا در زمين مىباشد . اينكه در قرآن كريم نيز اين لقب به او داده شده است به دليل شهرت عيسى بن مريم به « مسيح » در صدر اسلام مىباشد . در اين صورت شهرت جهانى عيسى عليه السّلام به اين لقب مفهومى بيشتر از آنچه كه داوود و شائول نيز به آن ملقبند ندارد ؛ زيرا بر اين باوريم كه نه داوود و نه شائول ، هيچ كدام منجى منتظر نبوده‌اند . 2 - دليل نامگذارى عيسى بن مريم به مسيح ، همين بس كه در روز موعود تلاشى سترگ و بس مهم خواهد داشت تا آنجا كه مىتوان اجراى عدالت را به او نسبت داد ، هر چند در واقع شخص اول روز موعود ، امام مهدى عليه السّلام است و چه بسا به همين مناسبت است كه قرآن كريم از عيسى بن مريم به لقب مشهورش ياد كرده و نه آن را واگذارده و نه تغيير داده است در حالى كه از داوود نبى عليه السّلام با لقب مسيح ياد ننموده است . بدين ترتيب دليل نخست از ديدگاه اول ، رد مىشود .
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 515 | حسن سجادپور / السيد محمد الصدر