تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥
حال اگر مهدى عليه السّلام نيز داراى رويكردى دينى باشد ، او نيز مشمول نگاه شكاك و بدگمان جهانيان خواهد بود . در پاسخ بايد گفت هرگاه مردم از نظام حكومتى مهدوى بهره‌مند شده و از رهگذر آن ، خوشبختى و رفاه را در زندگى خويش لمس و از خوگذشتگىهاى امام قائم عليه السّلام را در راه مصالح عمومى مردمان مشاهده نمايند و نيز حوادث و رويدادها تفاوت ژرف رويكرد مهدوى را با ساير رويكردهاى پيش از آن آشكار سازد ، در آن صورت تصور بدبينانه به تدريج رنگ باخته ، مردم با دين ناب آشنا مىگردند . ( 1 ) ج ) تبليغات منفى بر ضد انديشه مهدويت در روزگار پيش از ظهور . اين تبليغات يكسويه و پرحجم در ذهن و دل منحرفان گاه چنان تخم كينه‌اى مىكارد كه ميوه‌هاى تلخ و شوم آن حتى در عصر پس از ظهور نيز سر بر مىآورد . در اينجا به طور خلاصه برخى از عواملى را كه ممكن است موجب بدگمانى و كينه‌ورزى نسبت به امام عليه السّلام حتى پس از دوران ظهور شود ، مىآوريم : - شمشير امام عليه السّلام بسيار كار آمد و نيرومند بوده و از كشته‌ها پشته خواهد ساخت . - حكومت عدل در اجراى قانون جدى بوده و تا حدّ زيادى آزادىهاى فردى مخرّب را محدود خواهد كرد . - دولت امام عليه السّلام كه ايدئولوژى و خط و مشى مشخصى دارد ، حق آزادى عقيده و اظهار نظر را براى كسانى كه پايبند به آن خط و مشى اعلام شده نيستند ، به رسميت نمىشناسد . ( 2 ) - انديشه مهدوى به دليل جهت‌گيرى دينىاش ، با پيشرفت‌هاى مدنى و فناورىهاى جديد مخالفت خواهد نمود زيرا رويكرد دينى به طور كلى با اين مقولات ناسازگار است . البته اين سخن كاملا خلاف واقع است زيرا دين ، نه تنها بهره‌گيرى از پيشرفت‌هاى علمى را مجاز شمرده ، بلكه آن را تحسين نيز نموده است و دينداران هم همواره از آن سود جسته‌اند بىآن كه منافاتى بين دين و بهره‌بردارى از دستاوردهاى علمى بشر ببينند . در فصل بعدى به اندازه كافى دلايلى تاريخى را خواهيم آورد كه اثبات مىكند خود امام عليه السّلام در گستره‌اى وسيع از اين دستاوردها بهره خواهد برد . در مورد سه عامل نخست بايد گفت اصل آن سخنان درست است اما در آن مبالغه و سوء ظن وجود دارد . ( 3 ) در اينجا براى ردّ اين موارد سه‌گانه ، دو مطلب را يادآورى مىنماييم : اول : پس از آن كه ثابت شد نظام مهدوى ، نظامى كامل و عادلانه است و هدف اساسى از آفرينش بشر در حكمت الهى تحقق اين نظام مىباشد و هيچ‌گونه ستم و بيداد فردى يا جمعى در آن راه ندارد ، در اين صورت نتيجه مىگيريم همهء عناصر اين نظام از مفاهيم و قوانين آن گرفته تا