شكست اين مكاتب بشر ساخته بيشتر آشكار شود ، اين اميد ژرف ، اصالت و روشنايى بيشترى پيدا مىكند .
( 1 ) در اين اميدوارى ، مؤمن و كافر را با يكديگر تفاوتى نيست زيرا هر دو ظلم و ستم را با تمام وجود خويش احساس مىكنند ؛ هر چند خود در پديد آمدن آن شريكاند . آنها تلخى و سختى ستم را درك مىكنند و دير يا زود به شكست نظامهاى بشرى براى حل مشكلاتشان آگاه خواهند شد .
در نتيجه ، بازخورد اين احساسات به شكل ذهنيتى ساده و نه دركى نسبتا عميق خواهد بود و بشر را به مبدأ و نيرويى كار آمد براى تحقق خوشبختى او در زمانى نامعلوم اميدوار مىسازد و حسّ غريبى از انتظار را براى آن فرداى دلخواه و آرمانى در وجودش برمىانگيزد . همانطور كه يك شخص مؤمن به شكلى واضح و روشن ظهور را انتظار مىكشد .
( 2 ) از اين رهگذر انسانها به اولين دعوت آشكارى كه مدعى ارائه راه حلى جديد براى رفع مشكلات و تبيين روش توزيع خوشبختى در سرتاسر جهان مىباشد ، با تمام وجود مىگروند . و كيست كه سعادت و خوشبختى خود را نخواهد ؟ !
در زمان ظهور مؤمنان گويند : اين همان نقطه اميدى است كه از پيش مىشناختيم و با بيدارى و هوشيارى در انتظار آن به سر مىبرديم .
كافران نيز گويند : اين پديدهء ناگهانى ، تجربهاى اميدبخش است . شايد بشريت را نجات دهد و آرزوهايش را جامه عمل پوشاند .
امام مهدى عليه السّلام نيز خواهد فرمود : « من آن اصلاحگر منتظرم . » و مردم جهان هم پاسخش مىدهند :
« آرى تو همان اصلاحگر منتظرى ! »
( 3 ) اين اتفاق ، چيز تازهاى نيست زيرا به طور معمول جامعه بشرى هرگاه با نظريه و مكتبى جديد كه در پى حل مشكلات او بوده است روبرو گرديده ، با دلى آماده ، سينهاى گشاده و حسن نيّت از آن استقبال نموده است ؛ بدان اميد كه فردايى آرمانى و همراه با خوشبختى را برايش به ارمغان آورد . اما پس از مدتى كه آن تجربه با شكست مواجه شده ، جامعه بشرى دوباره به دنبال نظريه و مكتب ديگرى مىرود . حال پس از اين شكستهاى پىدرپى در تجربههاى بشرى چه اتفاقى خواهد افتاد ؟
پاسخ اين است كه يأس و سرخوردگى جامعه بشرى از مكاتب و نظريات بشر ساخته به نهايت مىرسد و از سويى ديگر اميد او به فردايى روشن نمايانتر مىگردد و نسبت به نظريه جديد و متكامل ديگرى ، سينهاش گشادهتر و حسن ظن او بيشتر مىگردد .
( 4 ) اين همان برنامهء عادلانه و جامعى است كه مردم به زودى به تفاوتهاى عميق و آشكار آن با مكاتب شكستخوردهء پيشين پى خواهند برد .
از اين روست كه وقتى مىفرمايد : « من آن اصلاحگر منتظرم » ، مردم جهان پاسخش مىدهند :
« آرى تو همان اصلاحگر منتظرى ! » در همينجاست كه نخستين ضمانت براى پيروزى امام
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 288
مساهمون: حسن سجادپور
ص٢٨٨