در احاديث ، از معجزاتى كه امام عصر عليه السّلام خواهد آورد ، يادى نشده است زيرا از سطح تفكر و بينش مردمان زمان صدور اين اخبار بالاتر بوده و آن جوامع ، تنها با معجزات معمولى آشنا بودهاند .
( 1 ) محور پنجم : در برخى اخبار آمده است امام مهدى عليه السّلام از روستايى با نام « كرعه » « 1 » ظهور مىكند .
اين روايت با آنچه در اين فصل آمد كه حضرت در مكه و در بين ركن و مقام ظهور مىكند ، ناسازگار است . گنجى پس از نقل اين حديث و حسن دانستن آن مىافزايد : ابو الشيخ اصفهانى در العوالى و ابو نعيم در مناقب المهدى آن را روايت كردهاند . « 2 »
( 2 ) سيوطى آورده است كه ابو نعيم و ابو بكر بن مقرى در المعجم از ابن عمرو نقل كردهاند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يخرج المهدىّ من قرية يقال لها كرعة . « 3 »
مهدى عليه السّلام از روستايى كه به آن كرعه گفته مىشود ، ظهور مىكند .
( 3 ) اربلى نيز از كتاب اربعين حديث حافظ ابو نعيم به سند خود از عبد اللّه بن عمر نقل كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يخرج المهدىّ من قرية يقال لها كرعة . « 4 »
مهدى عليه السّلام از روستايى كه به آن كرعه گفته مىشود ، ظهور مىكند .
( 4 ) ابن طاووس از كتاب الفتن سليلى به سندش از عبد اللّه بن عمر آورده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يخرج المهدىّ من قرية يقال لها كرعة . « 5 »
مهدى عليه السّلام از روستايى كه به آن كرعه گفته مىشود ، ظهور مىكند .
چگونه مىتوان بين اين روايات و روايت پيشين سازگارى داد ؟ براى پاسخ به اين پرسش از چند زاويه به بحث و بررسى مىپردازيم :
( 5 ) 1 - اين خبر ، شايستگى اثبات تاريخى را ندارد ، زيرا راوى آن عبد اللّه بن عمر است . ولى در روايت سيوطى و گنجى با لفظ عبد اللّه بن عمرو آمده است كه اشتباه در نگارش است و در واقع راوى اين حديث ، عبد اللّه بن عمر مىباشد . حتى اگر راوى شخصى غير از عبد اللّه بن عمر نيز باشد باز شايستگى اثبات تاريخى را ندارد ؛ زيرا وى شخصى ناشناخته است . اگر كسى بپرسد با وجود آن كه اين روايت در چند منبع روايى و از طريق گروهى از راويان نقل گرديده ، پس چرا شايستگى اثبات تاريخى را ندارد ؟ در پاسخ مىگوييم : همه آن راويان ، اين سخن را به عبد اللّه بن عمر يا عبد اللّه بن عمرو مىرسانند كه در بالا وضع اين دو را شرح داديم .
هامش
( 1 ) . ظاهرا « گرعة » صحيح است .
( 2 ) . الحافظ الگنجى ، محمّد بن يوسف ، همان ؛ ص 61 .
( 3 ) . السيوطى ، جلال الدين ، همان ؛ ج 2 ، ص 137 .
( 4 ) . الاربلى ، على بن عيسى ، كشف الغمة فى معرفة الائمة ؛ ج 3 ، ص 259 .
( 5 ) . ابن طاووس ، على بن موسى ، الملاحم و الفتن ؛ ص 114 .