يك منطقه بدانيم ؛ چون تعميم آن به همه مردم مىتواند براى امام عليه السّلام در آغاز ظهور خطر آفرين باشد .
اما واكنشى را كه در اخبار صيحه از آن سخن رفته است مانند اينكه « شخص خفته ، بيدار و فرد بيدار ، وحشت زده مىشود » مىتوان مختص شنوندگان صيحه دانست . البته آن بخش از روايت كه نتيجه صيحه را فروتن شدن دشمنان خداوند مىداند ، صراحت دارد كه آنان نيز صدا را مىشنوند و در عين حال تصريح مىكند كه آنها نمىتوانند در برابر آن مقاومتى نمايند .
( 1 ) سطح دوم : يقينا دليلى نداريم كه محتواى اين ندا ، دعوت آشكار براى يارى امام مهدى عليه السّلام باشد تا براى ايشان خطرى بيافريند . بلكه به تصريح روايات تنها اسم امام عليه السّلام و نام پدر آن بزرگوار آورده مىشود . در نتيجه ندا چنين مضمونى خواهد داشت : « امام شما محمّد بن الحسن عليهما السّلام است » يا :
« محمّد بن الحسن عليهما السّلام حجت پروردگار است » ؛ بدون هيچ اشارهاى به اهداف او و نيز واقعه ظهور و حتى اينكه او همان مهدى موعود است .
مؤمنان نيز آن حضرت را تنها با توجه به سابقه ذهنى خود و استدلالهاى كلامى و . . . خواهند شناخت و اين گونه شناخت نيز براى دشمنان منتفى است .
( 2 ) سطح سوم : اگر فرض كنيم ابر قدرتها نيز آن صدا را بشنوند ، يا خبرش به آنها برسد و يا به هر شكل ديگرى از محتواى پيام آگاه شوند ، باز هرگز نخواهند توانست آن چنان كه شايسته است آن رويداد را درك نمايند . بلكه آن را ادعايى دروغ و يا عملى خرابكارانه از سوى بعضى دولتها يا گروهها قلمداد كرده كه از طريق برخى راديوها يا ايستگاههاى تلويزيونى و يا يكى از ماهوارههاى ويژه برنامههاى راديويى پخش شده است و در اين صورت نيازى به جبههگيرى و مقابله با آن نمىبينند .
( 3 ) سطح چهارم : دليلى وجود ندارد كه وضعيت كنونى جهان تا هنگام واقعهء ندا و ظهور ، به همين صورت ادامه پيدا كند بلكه حتى دلايلى وجود دارد كه به استناد آنها ، تمدنها و ابر قدرتها پيش از ظهور ، از صحنه روزگار محو خواهند شد .
با اين حساب ، براى امام عليه السّلام در هيچ نقطه از جهان دشمنى اصلى كه در آغاز انقلاب جهانى به مقابله با آن برخيزد ، وجود نخواهد داشت ؛ هر چند ندا را هم بشنوند و بفهمند . اين موضوع را در فصلى ديگر بررسى خواهيم كرد .
( 4 ) سطح پنجم : گذشته از پاسخهاى بالا كه در چهار سطح مطرح گرديد ، بهتر است آنچه را كه در خلال سخن از اخبار ندا آورديم ، در اينجا نيز تكرار نماييم و آن اينكه ظهور امام عليه السّلام كه بيش از يكصد روز پس از واقعهء ندا روى خواهد داد ، از سوى افكار عمومى هرگز منطبق بر آن ندا نخواهد شد ، مگر وقتى كه جنبش مهدوى آن چنان نيرومند گردد كه بتواند در برابر هر تهاجمى ، پايدارى ورزد .
اشكال دوم : به نظر مىرسد تعيين زمان براى واقعهء ظهور آن طور كه گفته شد ، با انتظار مستمر ظهور امام در هر روز و لحظه ناسازگار باشد ؛ زيرا با تعيين روز عاشورا ، انتظار ظهور در ساير
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 187
مساهمون: حسن سجادپور
ص١٨٧