يا ثابت ! إنّ اللّه كان قد وقّت هذا الأمر فى سنة السّبعين . فلمّا قتل الحسين عليه السّلام اشتدّ غضب اللّه فأخّره إلى أربعين و مائة . فلمّا حدّثناكم بذلك أذعتم و كشفتم قناع السّتر . فلم يجعل اللّه لهذا الأمر بعد ذلك عندنا وقتا . يمحو اللّه ما يشاء و يثبت و عنده أمّ الكتاب . قال أبو حمزة : فحدّثت بذلك أبو عبد اللّه الصّادق عليه السّلام ، فقال : قد كان ذلك . « 1 »
اى ثابت ! خداوند اين امر ( ظهور ) را در سال هفتاد هجرى قرار داده بود اما چون حسين عليه السّلام به شهادت رسيد ، غضب الهى شدت گرفت و تا سال يكصد و چهل هجرى اين امر به تأخير افتاد . ما نيز كه اين خبر را به شما داديم ، آن را فاش ساختيد و با ديگران در ميان گذاشتيد ؛ در نتيجه خداوند پس از اين براى ظهور ، زمانى را در نزد ما معلوم نفرموده است . « خدا آنچه را بخواهد محو يا اثبات مىكند ، و اصل كتاب نزد اوست . » ابو حمزه مىگويد : اين سخن حضرت باقر عليه السّلام را به فرزندش امام صادق عليه السّلام عرضه داشتم ، ايشان فرمود : همين طور است [ كه پدرم فرمود . ]
( 1 ) روايات ديگرى هم به اين مضمون وجود دارد كه از آنها به روشنى مىتوان فهميد آنچه خداوند دستور به تكذيب آن داده ، فقط سال ظهور مىباشد و نه چيز ديگرى .
البته اين اخبار از برخى زواياى ديگر ، پرسشهايى را بر مىانگيزد كه در اينجا مجال پرداختن به آنها نيست .
هامش
( 1 ) النعمانى ، محمّد بن ابراهيم ، همان ؛ ص 157 .