قطعى است كه سفيانى تا كنون خروج نكرده است ؛ در نتيجه نهضت خراسانى نيز هنوز آغاز نشده است . پس حركت خراسانى ربطى به قيام ابو مسلم نخواهد داشت .
به اين ترتيب حركتى را كه در اخبار « پرچمهاى سياه » به آن اشاره نموديم ، غير از نهضتى است كه در اين اخبار آورديم و به رهبرى خراسانى مىباشد .
در اين صورت ديگر نمىتوانيم اخبار پرچمهاى سياه را به اخبار خراسانى ضميمه نماييم و خبرى مستفيض و يا متواتر بدست آوريم ؛ چون اين دو رويداد از يكديگر جدا هستند . البته اين به معنى عدم شايستگى آنها براى اثبات تاريخى نيست بلكه هر كدام از اين دو دسته خبر ، در حد خود از قابليت اثبات تاريخى برخوردارند .
( 1 ) محور پنجم : به مدد اين اخبار و اخبار ديگر ، ثابت مىشود كه موضوع « فرو رفتن لشكرى در زمين » كه به طور مستفيض در منابع شيعه و سنى آمده ، تنها مربوط به لشكر سفيانى است كه در پى كشتن امام مهدى عليه السّلام مىباشد .
به اين ترتيب بر عكس محور قبلى به نتيجه مهمى مىرسيم و آن اينكه خواهيم توانست با ضميمه كردن اخبار مستفيض « فرو رفتن در زمين » ( اخبار خسف ) به اخبار مستفيض سفيانى ( هر چند در اخبار خسف از سفيانى به صراحت نامى برده نشده است ) به خبرى متواتر برسيم .
( 2 ) محور ششم : كشته شدن سفيانى به دست حضرت مهدى عليه السّلام
در اين باره اخبار بسيارى رسيده است از جمله :
در اسعاف الراغبين آمده است :
إنّ السّفيانىّ يبعث إليه من الشّام جيشا ، فيخسف بهم بالبيداء فلا ينجوا منهم إلّا المخبر .
فيسير إليه السّفيانىّ به من معه ، و يسير إلى السّفيانى به من معه ، فتكون النّصرة للمهدىّ ، و يذبح السّفيانىّ . « 1 »
سفيانى ، سپاهى را از شام به دنبال امام عليه السّلام مىفرستد اما اين سپاه در منطقه بيدا در زمين فرو مىرود و جز شخصى كه خبر آن واقعه را مىرساند كسى از آنها زنده نمىماند . سفيانى به همراه باقيمانده نيروهايش به سوى امام عليه السّلام حركت مىكند اما آن حضرت پيروز شده ، سفيانى را خواهد كشت .
( 3 ) علامه مجلسى حديث بلندى را از جابر جعفى نقل كرده است كه امام محمّد باقر عليه السّلام در قسمتى از آن درباره حوادث پس از ظهور مىفرمايد :
ثمّ يأتى الكوفة فيطيل فيها المكث ما شاء اللّه أن يمكث ، حتّى يظهر عليها ، ثمّ يسير حتّى يأتى العذراء هو و من معه و قد ألحق به ناس كثير و السّفيانىّ يومئذ بوادى الرّملة . حتّى التقوا و هو يوم الإبدال ، يخرج أناس كانوا مع السّفيانىّ من شيعة آل محمّد و يخرج ناس كانوا مع آل محمّد إلى السّفيانىّ ، فهم من شيعته حتى يلحقوا بهم . و يخرج كلّ ناس إلى
هامش
( 1 ) . الصبان ، الشيخ محمّد ، همان ؛ ص 138 .