تحت تدبر و بررسى مىگيرد كاملًا آشكار است ؛ زيرا رسول اكرم عهدهدار وظايفِ مختلفِ قانونگذارى و اجرايى و سياسى و دينى و ادارى و قضا و شمار زيادى از امور ديگر بود ، و همهء آنها را شخصاً رسيدگى مىكرد . امّا اگر مرگ آنحضرت فرا مىرسيد مردم نمىتوانستند از مسؤولى براى اداى اين وظايف - جز قانونگذارى كه از ويژگىهاى نبىّ است - بىنياز باشند . و قيام بهاداى وظايف در رابطه با شوؤن ديگر - غير از قانونگذارى از كسى جز امام معصوم ساخته نبود ، امامى كه علم و رأى خود را از ملأ اعلى استمداد و دريافت مىكرد . شناسائىِ چنين امام و اطلاع از كفايت و لياقتِ او براى مقام رهبرى جز براى كسى كه اين امام را به ثمر رسانده ، يعنى جز براى رسولى كه امينِ بر امت اسلامى مىباشد غير ممكن بود .
رسول خدا برخاست و برفرازِ منبر آمد ، و در لحظهاى از روز كه هوا بسيار گرم بود مردم در اين مكان توقف كردند و ناگزير شدند قسمتى از پيراهن بلندِ خود را بالاى سر و قسمتى ديگر را زيرپا قراردهندتا ازتابشِ سوزان خورشيد دچار آفتابزدگى نشده و از ريگِ داغِ زمين صدمه نبينند . نبىاكرم به سخنرانى آغاز كرد ، و اين سخنرانى از ساعات نخستين روز تا هنگام ظهر ادامه يافت ، و از مجاهدتهاى خود در راهخدا ، و دلسوزى و ارشاد مردم ، و انتخاب على به عنوان امام و راهبرِ الهى - بعد
تاريخ الشيعة (برگزيده) (شيعه و سابقه تاريخى آن) (فارسى) — صفحة 25
مساهمون: الشيخ محمد حسين المظفر
ص٢٥