تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الشيعة (برگزيده) (شيعه و سابقه تاريخى آن) (فارسى) — صفحة 32

مساهمون:

ص٣٢
تصميم دارد در راه خدا از سرزنش هيچ ملامتگرى هراس به خود راه ندهد ، و هيچ سركوفتى او را تحت تأثير خود نگيرد خويشتن را براى تحمل ناخوشىها و شكنجه‌ها و صدمه‌ها آماده ساخته و با آغوش باز از اين گونه ناراحتىها استقبال مىكند . امّا حقاً چنين پايمردى را بايد در كنار مصائبى ديگر ناچيز دانست : رسول خدا قبل از ابىذر مصائبى سخت‌تر و دردناك‌تر را به خود ديد . و امام حسين پس از ابوذر از مصائبى استقبال كرد كه به مراتب سوزناك‌تر و فجيع‌تر از مصائب ابىذر بوده است . و بدين‌سان هر كه خواهان و مصمم بر احقاق حق و ابطال باطل است خود را براى اين گونه فداكارىها آماده مىكند . نام اين قهرمانان را جز اين گونه فداكارىها و جانفشانىهاى پرارزش جاويدان نساخت ، اينان بهترين الگوها و افراد نمونه‌اى به شمار مىروند ، به ويژه در چنان دورانى كه عوامل سقوط و گمراهى بر سر مردم سايه افكنده بود ؛ اما بايد ديد چه كسانى دست‌اندكار شدند و با پايمردى و استقامت به هيچوجه تحت تأثير عوامل محيطى قرار نگرفتند . نتيجه آن‌كه علنى شدنِ دعوتِ تشيع از زمان عثمان درخشيدن آغاز كرد و عثمان نتوانست با حربهء تبعيدِ ابوذر ، و مجازات عمار و درهم شكستن استخوان‌هاى پَهْلُويش اين دعوت را در محاقِ آن خفه كند و به آن خاتمه دهد .