كه تشيع او آشكار بود و در راه نشر آن فداكارى مىكرد .
اگر بخواهيم سخن را دربارهء خدمات دينى و مذهبى آلبويه و دفاع و حمايت آنها از تشيع گسترده سازيم ، بحث ما طولانى گشته و از هدف و منظور خود - كه ايجاز و اختصار است - خارج مىشويم ؛ علاوه بر اين ، آثار اين خاندان آنچنان فراوان و بىشمار است كه صحيفههايى اين چنين محدود ، گنجايش پذيرفتن و نگاشتن آنها را ندارد .
شيعه و مغولها « 1 » در ايران
ميان حكومت و فرمانروايى آلبويه و مغولها - علىرغم آنكه از نظر زمان مسافتى طولانى ، آنها را از هم جدا مىسازد - دولت و حكومت مهم و قابل ذكرى وجود ندارد كه از تشيع حمايت به عمل آورده و از شيعيان دستگيرى كرده باشد ؛ بلكه احياناً پارهاى از حكومتها - كه داراى قدرت و شوكت بودند - بهپا خواستند و با شيعه جنگ و ستيز نموده و آنها را آماج دشمنىهاى خود قرار دادند ؛ مانند سلجوقيان كه رفتار آنها در ستيزهگرى و
هامش
( 1 ) . حكومت هولاكوخان در ايران به سال 650 ه . ق آغاز شد ، و با مرگ ابىسعيد در سال 736 ه . ق حكومت اين خاندان منقرض گرديد .