پست ترين مردم كسى است كه از ناتوانى ، بزمامدار ستمگرى سخن چينى كند ستم به ناتوانان زشت ترين ستمهاست اما گناهى كه آمرزيده نمى شود ، ستم مردم نسبت به يكديگر است هرگز ياور ستمكار مباش ستمگر را سه نشانه است ، خداى را كه فوق اوست با نافرمانى ستم كند و مردمى را كه در زير فرمان اويند بچيرگى ستم كند و گروه ستمكاران را نيز يارى دهد .
خداى رحمت كند آن كس را كه حق را بنگرد و آن را يارى كند و ستم را ببيند و آن را طرد كند و ياران حق را ياور باشد آن كس كه ستم كند و آنكه او را يارى دهد و هر كس بستم خشنود باشد هر سه در ستمكارى شريكند هر كس به كار نارواى گروهى خشنود باشد در شمار آنان است و هر كس در شمار بدكاران باشد دو گناه دارد گناه بدكارى و گناه رضايت به بدكارى از امام پرسيدند ، كدامين گناه زودتر كيفر داده مىشود و گناهكار را زودتر سرنگون مىكند فرمود : ستم به كسى كه جز خدا ياورى نداشته باشد ، و تجاوز بى نياز به نيازمند چون خواهى ستم كنى ، عدالت خداوند را نسبت بخويشتن به ياد آور و بهنگام توانائى به ياد توانائى خدا باش تبهكارى دژ خوارى است كه تبهكاران را از ورود باز نمى دارد ولى
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 448
مساهمون: جورج جرداق
ص٤٤٨