تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١
مى دهى و خود را مشتاق من نشان مى دهى هنگامه فريبت از من دور و كار نيرنگ تو از من بدور است ، برو ديگرى را بفريب كه مرا به تو نيازى نيست من ترا سه بار طلاق گفته‌ام كه راه بازگشتى براى تو نيست زيرا ، كاميابى تو كوتاه و ارزش تو اندك و آرزويت كوچك است ، آه از توشهء اندك و درازى راه و دورى مقصد و سختى ورودگاه ( قبر و قيامت )

سرشت آفرينش

خطبه‌اى از امام كه نشانگر دريافت ژرف او از سرشت آفرينش و احوال دنياست . اى مردم شما در اين دنيا آماج تيره‌هاى مرگ و ناگواريهائيد كه خوردن و آشاميدنش گلوگير است . و هر بهره‌اى كه از آن برگيريد بهره‌اى ديگر را از دست مى دهيد و هر روز كه از عمر خود را دريابيد روز ديگرتان نابود مىشود و آنچه از اين خوان ناپايدار بخوريد ، سهمى از روزى خود را از دست مى دهيد و هر اثرى از آن را كه زنده بداريد اثرى ديگر در برابرتان مى ميرد و آنچه از آن تازه بداريد ، بخشى ديگرش بكهنگى مى گرايد و اگر گياهى در اين كشتزار برويد با زردروئى به دروگاه مى افتد ، پيشينيان كه ريشه‌ها بودند در گذشتند و ما كه شاخه‌هائيم باقى مانديم و شاخه‌ها هم