تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 408

مساهمون:

ص٤٠٨

امروز مى رود و فردا مى آيد

از خطبه‌هاى امام ستايش خداوندى را سزاست كه ستودنش كليد ياد او و موجب فراوانى نعمتش و دليل عنايات و بزرگى اوست . اى بندگان خدا ، دنيا بر شما همانسان مى گذرد كه بر پيشينيانتان گذشت و آنچه از دنيا گذشت ديگر باز نمى گردد و بهره‌هايش پايدار و هميشگى نيست آغاز و فرجام كارش همانند است ، كارهايش بشتاب مى گذرند و برهم پيشى مى گيرند و نشانه‌هايش آشكارند ، گويا هم اكنون بسوى رستاخيزتان مى كشانند چون شترانى كه ساربانهايشان به پيش ميرانند ، پس هر كس از خويش بى خبر ماند و به دنيا روى آورد در تاريكيها فروماند و بخطرهاى ناگوار فرو افتاد و اهريمنانش بسركشى وا داشتند و بدكاريهايش را بچشمش زيبا نمودند ، پس بهشت ، جايگاه پيشتازان ايمان است و دوزخ فرجام زياده روان است . اى بندگان خدا ، بدانيد كه پرهيزگارى دژ استوار پيروزى و بد كارى قلعهء مستحكم خوارى و پستى است ، قلعه‌اى كه ساكنانش را از خطر باز نميدارد و پناهندگانش را نگهبانى نمى كند ، بدانيد كه با تقوى مى توان نيشهاى زهرآگين خطر را قطع كرد و با يقين و ايمان مى توان بسرانجامى نيكو نائل شد .