قاضى نادان
امام در بارهء كسى كه قضاوت مردم را بدست گيرد و شايستهء آن نباشد چنين فرمود : دو كس بيش از هر كس خشم خداى را برمى انگيزند ، يكى آن كس كه خداوند او را به خود واگذارد و او از راه راست كناره گيرد و به كج روى پردازد دل به بدعت گزارى و گمراه گرى مردم خوش دارد ، او مردى فتنهانگيز است كه مردم را به تباهى مى كشاند و از راه راستى كه مى رفتهاند منحرف مى سازد ، در زندگى و مرگ خويش گمراهگر پيروان خويش است و بار گناه ديگران را بدوش دارد و در گرو تبهكاريهاى خويش است و ديگر كس ، آنكه نادانيها را در خود فراهم آورده و در تاريكيهاى فتنه و فساد فرو رفته و در اصلاح كار مردم ، كور مانده است ، نامردمان او را دانا مى شمارند ولى او دانشى ندارد .
هر بامداد بدنبال فراهم آمدن سرمايهاى رفت كه اندك آن از بسيارش بهتر است تا اين كه به لجن گنديدهاى سر فرو برد و از آن آشاميد و پليديها و بيهودگيها را فراهم آورد ( و بنادانيها پرداخت ) بين مردم بداورى نشست و ادعا كرد كه اشتباهكاريها را كنار زند و حقايق را آشكار كند و چون مشكلى در كار قضاوت پيش آيد