بردبار باش و با اين كه توانائى انتقام دارى از تلافى در گذر تا نيك فرجام باشى ، بهرههائى را كه خداوند به تو ارزانى داشته بشايستگى به كار بند و هيچيك از نعمت هاى خدائى را تباه مساز و بايد نشانهاى از نعمتهاى خداوندى بر تو پديدار باشد ( آنها را از مردم پنهان ندارى و در آنها شريكشان سازى ) و بدان ، كه مؤمن برتر از آنست كه بخشش را از خويش و خاندان و سرمايهء خويش آغاز كند و هر كار خيرى كه از پيش فرستى براى آخرت تو سودش باقى مى ماند و اگر سرمايهاى را از خود بجاى گذارى بهرهاش به ديگران مى رسد ، از همنشينى سست انديشان و زشتكاران بپرهيز زيرا خوى همنشين اثر مى گذارد و انسان را به همنشينش مى شناسند ، در شهرهاى بزرگ نشيمن گزين كه مركز گروه مسلمانان است و در جائى كه بيخبرى و ستم از آن برميخيزد و فرمانبرداران خدا اندكند ساكن مشو ، انديشهات را به آن چه بكارت آيد وادار ، بر سر بازارها منشين ( در آنجا به بيهوده وقت مگذران ) كه آنجا گذرگاه اهريمنان و جايگاهى فتنه خيز است .
به كسانى كه بر آنها برترى دارى نگاه كن و خداى را بنعمت فضيلت خويش سپاس كن ، روزهاى جمعه ، تا نماز جمعه را نخوانى مسافرت مكن ( اين سعادت را از دست مده ) مگر اين كه در راه خدا مسافرت كنى يا عذرى داشته باشى ، در همهء كارها فرمانبردار خدا باش ، زيرا اطاعت خدا از هر كارى برتر است ، نفس خويش را به عبادت وادار و با آن مدارا كن و بر او سخت مگير ، فراغت و شاديش را درياب
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 373
مساهمون: جورج جرداق
ص٣٧٣